Jakas reklama 

 

Herb Łodzia
Ten artykuł dotyczy Łukasza Opalińskiego młodszego. Zobacz też: Łukasz Opaliński starszy.

Łukasz Opaliński herbu Łodzia (1612-15 czerwca 1662) – marszałek nadworny koronny od 1650, starosta pobiedziński (od 1631), podkomorzy kaliski (1638 - 1640) podkomorzy poznański od (1640), poeta, pisarz polityczny, marszałek sejmu zwyczajnego w Warszawie w 1638. W przeciwieństwie do poglądów brata, jego zainteresowania polityczne obracały się wokół stronnictwa króla i jego dworu.

Syn Piotra Opalińskiego, wojewody poznańskiego i Zofii z Kostków, brat Krzysztofa. Wszechstronnie wykształcony, był wychowankiem Akademii Lubrańskiego w Poznaniu, jak też uniwersytetów w Louvain, Orleanie i Padwie.

W 1639 ożenił się z Izabelą Tęczyńską, co pozwoliło mu odziedziczyć rozległe dobra Tęczyńskich. Dzięki tym funduszom zgromadził jedną z największych bibliotek ówczesnej Europy. Z Izabelą Tęczyńską miał dzieci, którymi byli: Jan Opaliński, Stanisław Opaliński i Zofia Opalińska

Działalność polityczną rozpoczął w wieku 20 lat na sejmie w 1632, na którym głosował za wyborem królewicza Władysława na króla Polski. Wielokrotnie posłował na sejmy i był członkiem rozmaitych komisji sejmowych (wojskowych, skarbowych i traktatowych). Po śmierci Władysława IV podpisał elekcję Jana Kazimierza i wiernie stał przy królu w czasie "potopu", popierając także dworskie projekty elekcji vivente rege na sejmach w 1661 i 1662.

W 1661 wspierał powstanie pierwszej polskiej gazety Merkuriusza Polskiego.

Pochowany w kościele farnym w Końskowoli, w sarkofagu opatrzonym rzeźbą personifikującą Vanitas - Marność Życia.

edytuj Główne dzieła

Poprzednik
Jan Stanisław Jabłonowski
Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej
1638
Następca
Władysław Kierdej

Biocell 24board Negocjacje nieruchomości Wilanów skroty