Alfred Biedermann (ur. 14 lipca 1866 roku w Łodzi, zm. 29 sierpnia 1936 roku w Bad Nauheim )
Syn Roberta Ludwika Biedermanna, łódzkiego przemysłowca.
Po powrocie ze studiów na Uniwersytecie w Getyndze, do Łodzi pod koniec 1889 roku, rozpoczął pracę jako jeden z dyrektorów w zakładach ojca, którą po jego śmierci w 1899 roku zarządzał.
W 1892 roku ożenił się z córką Ludwika Meyera i Matyldy z Haentschlów, Zofią Malwiną. Miał pięcioro dzieci - Rolfa Alfreda i Helmuta Hansa Ludwika z pierwszą żoną oraz Margę Zofię, Alfreda Roberta i Roberta Arno z drugą żoną Martą Anną von Berens.
Był współzałożycielem oraz prezesem Towarzystwa Kolei Elektrycznych Łódzkich (tramwaje miejskie) i Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych (tramwaje podmiejskie).
W okresie I wojny światowej był przewodniczącym Rady Czternastu (od 1 sierpnia 1914 roku), Komitetu Obywatelskiego w Łodzi (od 3 sierpnia 1914 roku) i Głównego Komitetu Obywatelskiego (od 10 sierpnia 1914 roku). Wyjechał wraz z rodziną z Łodzi pod koniec maja 1915 roku i powrócił na początku maja 1918 roku.
Odznaczony został krzyżem komandorskim Orderu Polonia Restituta za zasługi w dziedzinie rozbudowy krajowego przemysłu.
Zmarł 29 sierpnia 1936 roku w Bad Nauheim w Niemczech, pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.
