Antoni Giełgud herbu Giełgud (ur. 1792, zm. 13 lipca 1831) koło wsi Schnaugsten w Prusach – generał polski, generał brygady Królestwa Kongresowego [1], brał udział w kampanii 1812 oraz w powstaniu listopadowym.
Odznaczył się w w bitwach pod Wawrem i Białołęką. Po bitwie pod Ostrołęką skierowany na Litwę w celu podtrzymania powstania w tym regionie. 29 maja stoczył zwycięską bitwę pod Rajgrodem, otwierając sobie tym samym drogę na Wilno. Na Litwie połączył swoją 2 Dywizją Piechoty z wysłanym wcześniej, małym korpusem gen. Dezyderego Chłapowskiego. Działania korpusu polskiego na Litwie były nieudolne i zakończyły się przekroczeniem granicy Prus i rozbrojeniem powstańców. Przy przekraczaniu granicy w połowie lipca 1831 gen. Giełgud został zastrzelony przez podwładnego oficera (kpt.Stefan Skulski z 7 pułku piechoty). Z wyprawy litewskiej ocalał jedynie 4-tysięczny korpus gen. Henryka Dembińskiego, który zdołał przebić się do Warszawy.
edytuj Zobacz też
- Powstanie listopadowe na Litwie, Żmudzi i Białorusi
- 1 Dywizja Piechoty Królestwa Kongresowego
- 2 Dywizja Piechoty (powstanie listopadowe)
- Garnizon Radom
Przypisy
- ↑ Rocznik Woyskowy Królestwa Polskiego. Na rok 1830, s. 8.