Jakas reklama 

 

Ten artykuł dotyczy grzybów. Zobacz też: Workowce (skorupiaki).
Workowce

Morchella conica
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo grzyby
Typ workowce
Nazwa systematyczna
Ascomycota
Caval.-Sm.
Systematyka Wikispecies
Galeria Wikimedia Commons

Workowce (Ascomycota Caval.-Sm.) – typ (gromada) grzybów. Ich nazwa pochodzi od zarodni zwanej workiem (ascus), w której są wytwarzane zarodniki workowe (askospory). – U workowców doszło do wytworzenia form współżyjących ściśle z jednokomórkowymi samożywnymi sinicami bądź zielenicami. Nazywamy je wtedy porostami.

edytuj Cykl życiowy workowców

Haploidalny zarodnik (1n chromosomów) spada na ziemie i wyrasta z niego nitkowata, wielokomórkowa, jednojądrowa grzybnia. Na niej formują się lęgnia i plemnia, są one wielojądrowe.

Plemnia styka się z lęgnią i przelewa do niej swoja zawartość. Dochodzi do zlania się plazmy (plazmogamia). Jądra układają się parami i tworzą tzw. jądra sprzężone. Z lęgni wyrastają strzępki z jądrami sprzężonymi (dwujądrowymi). Z dwujądrowych strzępek i z jednojądrowych tworzy się owocnik, który może mieć postać: miseczkowatą, kulistą, buteklowatą. W tym owocniku dochodzi do zlania się jąder sprzężonych (kariogamia), powstaje zygota, która dzieli dwukrotnie, najpierw mejotycznie następnie mitotycznie, powstaje osiem haploidalnych komórek z których powstają zarodniki. Zarodnia, w której się to odbywa nazywana jest workiem (ascus łac.). Po dojrzeniu worek pęka i zarodniki wysypują się na ziemię.

edytuj Systematyka

Do workowców zaliczane są m. in. drożdże, pospolite pleśnie: pędzlak (Penicillium) i kropidlak (Aspergillus) oraz pasożytująca na kłosach żyta buławinka czerwona (Claviceps purpurea). Owocniki niektórych workowców są jadalne, np. objętego ochroną gatunkową smardza (Morchella esculenta) oraz cenionych przez smakoszy trufli (Tuber brumale).

Do workowców zalicza się następujące klasy[1]: