Autonomia regionalna - jednostka terytorialna państwa, której władze centralne przyznają pewien stopień samodzielności w niektórych dziedzinach. W jej ramach wspólnota terytorialna i jej organy korzystają z pewnych uprawnień w zakresie podejmowania decyzji odnoszących się do zaspokajania potrzeb zbiorowych (gospodarczych i kulturalnych) społeczności lokalnej. Autonomia przyznawana jest nawet poprzez nadanie lokalnym organom kompetencji stanowienia prawa dla danej jednostki terytorialnej.
Często wprowadzenie regionalnej autonomii ma kluczowe znaczenie dla rozładowania napięć społecznych i tendencji separatystycznych. Jej wprowadzenie może być uwarunkowane:
- względami geograficznymi (np. Grenlandia)
- pobudkami historycznymi (np. Szkocja)
- przesłankami narodowościowymi (np. Katalonia, Baskonia)
- względami językowymi (np. Dolina Aosty)
- powodami ekonomicznymi (np. Sycylia, Andaluzja)
Przykładem autonomii w Polsce jest autonomiczne województwo śląskie do 1945 roku.