| Bereza | |||
|
|||
Stara część miasta |
|||
| Państwo | |||
| obwód | |||
| Położenie | 52° 33' N 24° 58' E |
||
| Ludność (2004) • liczba ludności |
29 717 |
||
| Nr kierunkowy | +375 01643 | ||
|
Położenie na mapie Białorusi
|
|||
Bereza (do 1940 Bereza Kartuska, biał. Бяроза, Biaroza) - miasteczko w zachodniej Białorusi (obwód brzeski), liczące 31 000 mieszkańców. W latach 1921-1939 należało do Polski. Linia kolejowa Błudeń-Baranowicze, miasto leży nad rzeką Jasiołdą.
Spis treści |
edytuj Historia
edytuj Klasztor Kartuzów
Klasztor Kartuzów ufundował podkanclerzy litewski Kazimierz Leon Sapieha w roku 1648. Kamień węgielny pod budowę klasztoru poświęcił nuncjusz apostolski Jan de Torres (abp adrianopolitański). Kartuzja budowana była przez architekta sprowadzonego z Włoch. Uposażenie klasztoru (okoliczne miasteczka, wsie, wody i lasy) zatwierdził sejm w 1653. Po zakończeniu budowy kościoła klasztornego konsekrował go biskup wileński Aleksander Kazimierz Sapieha dnia 6 czerwca 1666. Kościół wraz z eremami otoczony został wałami tak, że całość miała kształt sześciokątnej twierdzy. W 1706 car Piotr I Wielki wraz Augustem II zajęli klasztor z wojskiem. W klasztorze pozostał garnizon 1500 dragonów. Klasztor został zdobyty przez wojska Karola XII w dniu 28 kwietnia 1706. Karol XII w klasztorze spędził dzień 30 kwietnia. Kasata klasztoru nastąpiła w roku 1831. Później kościół klasztorny służył jako kościół parafialny dekanatu prużańskiego.
edytuj W XIX w.
Stacja kolejowa drogi żelaznej moskiewsko - brzeskiej między Liniewem, a Kosowem. Wcześniej gdy funkcjonowała poczta konna, była tu stacja pocztowa między pobliskimi stacjami Swadbicze i Zapole. Poczta konna obsługiwała trasę aż do Moskwy.
edytuj Przed 1939
Przed 1939 miasto znajdowało się w powiecie prużańskim. Burmistrzem miasta był Jan Downar (W 1945 pierwszy starosta powiatu kętrzyńskiego). W Berezie był 1 kościół katolicki i 1 cerkiew. W mieście była też siedziba gminy wiejskiej.
W latach 1934–1939 w Berezie istniał obóz przetrzymywania głównie więźniów politycznych.
edytuj Demografia inne
Liczba mieszkańców:
- 1 stycznia 1878 - 2507 osób, w tym 1386 kobiet (W liczbie ogólnej 1113 Żydów)
- przed 1939 - 3986 osób.
|
Napoleon Orda, Klasztor obronny Kartuzów |
edytuj Zobacz też
edytuj Bibliografia
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I, (str. 140) , Warszawa, 1880.
- "Księga Adresowa Polski", (str. 1062), 1929
edytuj Linki zewnętrzne
Baranowicze • Bereza • Brześć • Drohiczyn • Hancewicze • Iwacewicze • Janów • Kamieniec • Kobryń • Lachowicze • Łuniniec • Małoryta • Pińsk • Prużany • Stolin • Żabinka
