Bit znaku – bit występujący w dwójkowym zapisie liczb, świadczący o jej znaku. Zwykle wartość "1" oznacza liczbę ujemną lub niedodatnią, a "0" – nieujemną (lub odwrotnie w zależności od protokołu). Występuje w większości powszechnie stosowanych sposobach zapisu liczb na bitach, dopuszczających zarówno liczby dodatnie jak i ujemne. Najczęściej występuje na najbardziej znaczącej pozycji w bajcie (8. bit).