Bitwa nad Niemigą, bitwa nad brzegami Niemigi (Niamihi) to jedno z ważniejszych wydarzeń w militarnej historii Rusi. W bitwie rozegranej 3 marca 1067 w miejscu, które dziś znajduje sie w centrum Mińska, książę Wsiesław Połocki uległ koalicji książąt ruskich. Opis bitwy jest równocześnie pierwszą wzmianką o Mińsku.
edytuj Tło historyczne
Książę Wsiesław Połocki kilkanaście lat panował w księstwie połockim, początkowo lojalnie wobec Jarosławiczów z Kijowa. Później jednak, od około 1065, wdał się z nimi w walkę o hegemonię regionalną. W tymże 1065 napadł na Psków, rok później splądrował i według niektórych relacji, przyłączył Nowogród Wielki. Celem niedopuszczenia do wzrostu jego znaczenia, przeciw niemu obróciła się koalicja książąt ruskich.
edytuj Przebieg bitwy
Izjasław I, książę kijowski, Światosław II, książę czernihowski oraz Wsiewołod, książę perejasławski rozbili w krwawej bitwie nad brzegami rzeki Niemiga i na samej - zamarzniętej - rzece, nieopodal miasteczka handlowego Mińsk, wojska Wsiesława. Relacje co do przebiegu bitwy różnią się, w zależności od tego, czy dać wiarę ustaleniom archeologów, czy wzmiankującemu bitwę eposowi Słowo o wyprawie Igora. Według niektórych ustaleń, najpierw spalono miasto, a potem koalicjanci uderzyli na fortecę zlokalizowaną niedaleko ujścia Niemigi do Świsłoczy.
edytuj Konsekwencje
Wsiesław został pochwycony w niewolę i przewieziony do Kijowa. Tam mieszkańcy wypuścili go 15 września 1068 i wezwali na tron wielkoksiążęcy, co spowodowało polską interwencję.