| Bitwa pod Niemirowem wojna polsko-turecka 1672-1676 |
|||||||||||||||||
 Wyprawa na czambuły tureckie, płaskorzeźba na ścianie pałacu w Wilanowie |
|||||||||||||||||
| Data | 7-8 października 1672 | ||||||||||||||||
| Miejsce | okolice Niemirowa | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Polski | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Wojna polsko-turecka 1672-1676 |
|---|
|
Ładyżyn (1672) - Humań (1672) - Kamieniec Podolski (1672) - Korzec (1672) - Lwów - wyprawa na czambuły (1672) - Krasnobród (1672) - Narol (1672) - Niemirów (1672) - Komarno (1672) - Petranka (1672) - Kałusz (1672) - Chocim (1673) - Lesienice (1675) - Trembowla (1675) - Wojniłów (1675) - Żurawno (1676) |
Bitwa pod Niemirowem miała miejsce 7-8 października 1672 podczas wyprawy Sobieskiego na czambuły w ramach wojny polsko-tureckiej 1672-1676.
Po kilkugodzinnym odpoczynku pod Narolem jazda hetmana wielkiego koronnego Jana Sobieskiego ruszyła 7 października w kierunku Cieszanowa i Lubaczowa, kierując się łunami płonących miejscowości.
Straż przednia złożona z jednej chorągwi (60 żołnierzy) dowodzona przez porucznika Linkowicza rozbiła w drodze jeden torhak (niewielka drużyna wojsk tatarskich). Pojmani jeńcy zeznali, że główne siły tatarskie pod wodzą Dżiambet-Girej-Sołtana znajdują się na północ od Niemirowa. Sobieski postanowił zaskoczyć Tatarów i rozbić. W stronę Lubaczowa wysłano dwie chorągwie jazdy (łącznie około 110 żołnierzy). Miały przejść łukiem przez Lubaczów, rozbić wszystkie napotkane oddziały tatarskie i dotrzeć do Niemirowa. Główne siły ruszyły komunikiem na Niemirów. Pod osłoną lasów porucznik Linkiewicz (około 300 żołnierzy) wyprzedził Tatarów i uderzył na nich od strony Niemirowa. Natomiast na tatarskich tyłach Łastowiecki dowodzący oddziałem kilkuset wolentarzy prowadził działania pozorowane. Następnie uderzyły na zaskoczonych Tatarów główne siły Sobieskiego. Starcie było krótkie i zamieniło się w pogoń za uciekającymi Tatarami. W bitwie i pogoni wzięły udział również i podjazdy, wysłane poprzednio na Lubaczów. W czasie pościgu, który przeciągnął się do następnego dnia, dochodziło do pomniejszych bitewek z wracającymi do kosza niczego nie spodziewającymi się czambułami.
Wojska polskie odniosły znakomite zwycięstwo nad znacznie liczniejszymi Tatarami. Odbito kilkanaście tysięcy jasyru, do tego Tatarzy stracili dużo zabitych i tylko kilkudziesięciu jeńców. Wódz Dżiambet-Girej-Sołtan uszedł z siłami liczącymi zaledwie kilkadziesiąt jeźdźców.
edytuj Linki zewnętrzne
Wyprawa Sobieskiego na czambuły