Bogusław Stachura (ur. 20 marca 1927 w Grajewie, zm. 21 sierpnia 2008) – generał dywizji MO, szef Służby Bezpieczeństwa PRL, wiceminister spraw wewnętrznych PRL od 8 czerwca 1969 do 18 lutego 1983.
Był członkiem PPR, a później PZPR. Zajmował stanowisko I sekretarza KW PZPR w Kielcach. Kierował Operacją Lato`76, przez co był odpowiedzialny za brutalne stłumienie demonstracji robotników przez oddziały ZOMO oraz istnienie tzw. ścieżek zdrowia w czasie wydarzeń czerwcowych w Radomiu.
Kierował sztabem Operacyjnym Lato 80, od sierpnia 1980 przygotowywał plany wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Po wprowadzeniu stanu wojennego 23 grudnia 1981, jako zastępca Ministra Spraw Wewnętrznych, wydał decyzje "w sprawie powołania grupy operacyjnej w celu koordynacji zadań w zakresie realizacji działań operacyjnych w stosunku do związków zawodowych Solidarność". Kierownikiem tej grupy został Józef Sasin. Działanie te miały na celu powołanie nowego związku zawodowego Solidarność, w pełni sterowanego przez władze[1].
Był następnie ambasadorem PRL w Bukareszcie. W latach '90 został oskarżony o utrudnianie śledztwa w sprawie zabójstwa w 1977 studenta UJ Stanisława Pyjasa.[2]