Borowina (peloid, rodzaj torfu) o dużym stopniu przetworzenia przez bakterie humifikujące, posiadający działanie lecznicze. Stosowana w leczeniu chorób reumatycznych, schorzeń ginekologicznych i niektórych chorób narządów wewnętrznych, a także do produkcji różnego rodzaju lekarstw i kosmetyków. Właściwości fizyczne borowiny to duża pojemność cieplna przy małym przewodnictwie cieplnym, co umożliwia efekt silnego, głębokiego i równomiernego podgrzania części ciała poddanych zabiegowi (42-45°C). Ponadto zawarte w borowinie kwasy organiczne i sole nadają jej właściwości przeciwzapalne, ściągające, bakteriostatyczne i bakteriobójcze. Na obszarze Polski użyto borowiny po raz pierwszy do celów leczniczych w 1858 r.
Produktem z borowiny jest tzw. pasta borowinowa, która powstaje przez rozdrobnienie i uwodnienie borowiny w specjalnych młynach kulowych. Produkt ten ma konsystencję jednolitej pasty. Pastę borowinową stosuje się w niższej temperaturze niż borowinę (tj. 37-38°C). Obecnie ok. 30 krajowych uzdrowisk stosuje zabiegi zawijania, okłady i kąpiele borowinowe. W Polsce borowinę stosuje się w blisko 70% uzdrowisk.
Uzdrowiska, w których występuje borowina: Augustów, Busko-Zdrój, Ciechocinek, Duszniki-Zdrój, Goczałkowice-Zdrój, Horyniec-Zdrój, Inowrocław, Iwonicz-Zdrój, Krynica-Zdrój, Kołobrzeg, Konstancin, Lądek-Zdrój, Połczyn-Zdrój, Polanica-Zdrój, Polańczyk, Rymanów-Zdrój, Świeradów-Zdrój, Świnoujście, Ustka, Wapienne oraz Wieniec-Zdrój.