Jakas reklama 

 

Ten artykuł dotyczy ssaka. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Borsuk
Systematyka
Domena eukarioty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Szczep łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Rodzaj Meles
Gatunek borsuk
Nazwa systematyczna
Meles meles
(Linnaeus, 1758)
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Kategoria: niższego ryzyka
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Borsuk (jaźwiec, Meles meles) - ssak drapieżny z rodziny łasicowatych.

Spis treści

edytuj Cechy

edytuj Odżywianie

Borsuk jest wszystkożerny. Jego główne pożywienie to korzonki, grzyby, żołędzie, ślimaki, dżdżownice oraz wszelkiego rodzaju owady i ich larwy. Zjada także młode króliki, zające, ptaki i jaja ptasie, jak również marchew zwyczajną, buraki, wszelkie owoce i jagody.

edytuj Występowanie

Borsuk występuje w lasach Eurazji (w całej Polsce). Za ostoję obiera okolice lesiste, w szczególności lasy mieszane i liściaste z bogatym podszytem, otoczone urodzajnymi polami. Uwielbia przebywać w pobliżu terenów podmokłych i wody.

edytuj Rozmnażanie

Okres godowy borsuka trwa od lutego do października. Najczęściej do kopulacji dochodzi w sierpniu. W grudniu jajeczka zagnieżdżają się w macicy, a w lutym następnego roku rodzą się młode ( od 1 do 4). Narodziny odbywają się w specjalnie przygotowanej norze. Tutaj młode borsuki pozostają przez 8 tygodni. Karmione są mlekiem matki, a ssać przestają po 4 miesiącach życia.

edytuj Nora

Borsuk prowadzi życie nocne, dzień przesiaduje w norze, a właściwie w komorze nory. Nora ma często bardzo skomplikowaną budowę[1]. Do głównej komory prowadzi często kilka krętych korytarzy, a wejścia do nich z zewnątrz są od sibie znacznie oddalone. Jest bardzo czysta w odróżnieniu od nory lisiej. Wszystkie nieczystości z nory wyrzuca na zewnątrz, a swoje odchody zakopuje w pobliżu nory w małych dołkach. Z nastaniem mrozów borsuk zasypia w norze. Zimowy sen nie jest ciągły, gdyż w dniach ocieplenia budzi się i wychodzi z nory, by zaspokoić pragnienie lub coś złowić. W czasie zimowego snu borsuk żyje nagromadzonym w organizmie tłuszczem, przez co traci na wadze do 7 kg.

edytuj Ochrona

Ze względu na tryb życia i niewielką atrakcyjność dla myśliwych, borsuki nie są poważnie zagrożone. Są jednak często zabijane przez człowieka jako zwierzęta przenoszące wściekliznę. Jego naturalnymi wrogami są wilki i rysie. Na borsuki można polować od dnia 1 września do dnia 30 listopada, a na terenach obwodów łowieckich, na których występuje głuszec lub cietrzew - przez cały rok[2]

edytuj Ciekawostki

Czasami borsuki zamieszkują jamę wspólnie z królikami, lecz nigdy z lisami. Borsuk nie jest w stanie znieść niechlujstwa lisa – śmietnika jaki robi w norze i okolicy, ani zapachu jaki roztacza. Gdy lis "wprowadzi się" do borsuczej nory, borsuk ją opuszcza i kopie sobie nową. (wg Gawędy o zwierzętach J. Żabińskiego)

Borsuki unikają zakładania nor w miejscach podmokłych, gdzie woda mogłaby zalać ich nory.

Szczęki borsuka są silne i tak zbudowane, że nie można ich wykręcić bez złamania czaszki.

Samce borsuków mają żółte jądra.

edytuj Zobacz też

edytuj Bibliografia

1 Mała Encyklopedia Leśna. PWN, Warszawa, 1991. ISBN 83-01-08938-5.
2 Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 10 kwietnia 2001 r.(http://www.salamandra.org.pl/news/dokumenty/polowania_nowe.html)

fotografia ślubna typowanie fajne teksty Florida Luxury Real Estate naturalne oczyszczanie organizmu