| Chris Evert | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Data urodzenia | 21 grudnia 1954 |
| Miejsce urodzenia | Fort Lauderdale |
| Wzrost | 168 |
| Masa ciała | 57 |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1972 |
|
|
|
| Najwyżej w rankingu | 1 (3 listopada 1975) |
| Australian Open | 1982, 1984 |
| Roland Garros | 1974, 1975, 1979, 1980, 1983, 1985, 1986 |
| Wimbledon | 1974, 1976, 1981 |
| US Open | 1975, 1976, 1977, 1978, 1980, 1982 |
Christine Marie Evert (dawniej Chris Evert-Lloyd) (ur. 21 grudnia 1954 w Fort Lauderdale, Florydzie) - amerykańska tenisistka, 18-krotna zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych, była numer 1 światowego rankingu, posiadaczka najwyższego w historii procentu wygranych oficjalnych spotkań (90%). Uznawana za jedną z trzech (po Graf i Navratilovej) najlepszych tenisistek XX wieku.
Jest uważana za prekursorkę oburęcznego bekhendu kobiecego. Przez wielu znawców nazywana "Borgiem w spódnicy", podobnie jak słynny Szwed swoją grę opierała na doskonałej grze z głębi kortu, regularności uderzeń, precyzji minięć. Ze względu na to, że w początkach jej kariery, a także nieco później popularna była raczej gra ofensywna, pełna ataków wolejowych, na temat stylu gry Evert żartowano "Czy w Fort Lauderdale rajcowie miejscy wydali rozporządzenie, zabraniające pod surową karą chodzić do siatki?"; odpowiadając na tego typu zarzuty ojciec (zarazem trener) odpowiadał, że wprawdzie Chris "gra na przerzut, ale w sposób doskonały".
Trudno się nie zgodzić z tą opinią. Kariera Evert rozwijała się od wczesnych lat, po udanych występach wśród juniorek (kilka tytułów mistrzyni USA, zwycięstwo w Orange Bowl) już we wrześniu 1970 na turnieju w Charlotte pokonała czołową tenisistkę francuską Durr (tracąc zaledwie jednego gema), a później w półfinale Smith Court, która dopiero co świętowała wygranie Wielkiego Szlema. Rok później Evert była najmłodszą półfinalistką US Open (wynik ten później poprawiały Pam Shriver, Tracy Austin i Andrea Jaeger) i awansowała do czołowej dziesiątki na świecie. Debiutowała w reprezentacji w Pucharze Wightman. W 1974 odniosła pierwsze zwycięstwo turniejowe; przegrała z finale Australian Open z Evonne Goolagong, ale wiosną t.r. wygrała prestiżowe mistrzostwa Włoch w Rzymie, a później wielkoszlemowe French Open. Wygrała także po raz pierwszy Wimbledon.
Od 1974 była klasyfikowana na pierwszym miejscu na świecie, nieprzerwanie do 1977, ponownie w 1980. W kolejnych latach zdobywała kolejne tytuły wielkoszlemowe (łącznie 18, w tym rekordowe siedem triumfów na kortach Rolanda Garrosa), 17-krotnie przegrywała w finałach. Wliczając również turnieje niższej rangi odniosła 154 zwycięstwa turniejowe w grze pojedynczej (więcej ma jedynie Navratilova). Ze względu na defensywny styl gry rzadziej udzielała się w deblu, ale także w grze podwójnej może pochwalić się ośmioma wygranymi turniejami, w tym trzema wielkoszlemowymi (w parze z Morozową i Navrátilovą). Przyczyniła się ośmiokrotnie do zdobycia przez Amerykanki Pucharu Federacji, m.in. w 1989.
Na korcie uważana za perfekcjonistkę, w przypadku niepowodzeń potrafiła zrobić kilkumiesięczną przerwę w startach, by powrócić na szczyt. Miało to miejsce w 1980, kiedy przegrywała regularnie z młodą Tracy Austin; po przerwie wygrała m.in. French Open, US Open, zdobyła Puchar Federacji oraz była w finale Wimbledonu, a także odzyskała czołowe miejsce w rankingu.
Karierę kontynuowała do września 1989. Pod koniec kariery wystąpiła na olimpiadzie w Seulu (1988), ale medalu tam nie zdobyła. Starty na światowych kortach zakończyła porażką w ćwierćfinale US Open z rodaczką Ziną Garrison.
Jej pierwszym mężem był brytyjski tenisista John Lloyd. Małżeństwo zakończyło się rozwodem, ale w czasie kariery przyniosło Chris Evert sporo popularności na Wimbledonie – widownia traktowała ją niemal jak rodaczkę. O ile ślub nie przeszkodził karierze Amerykanki, to dla LLoyda okazał się niemal końcem kariery sportowej; jako "mąż słynnej Evert" przestał odnosić dobre rezultaty. Po rozwodzie Chris Evert wyszła za mąż za dwukrotnego olimpijczyka, narciarza alpejczyka Andy Millsa (1988), z którym ma troje dzieci. Na sportowej emeryturze zajmuje się m.in. komentowaniem tenisa w telewizji. Z dużo mniejszymi sukcesami w tenisa grała również jej młodsza siostra Jeanne.
13 listopada 2006 rozpoczęła się procedura rozwodowa Chris z Andym. Para otrzymała rozwód 4 grudnia tego samego roku.
14 grudnia 2007 ogłosiła swoje zaręczyny ze słynnym golfistą, Gregiem Normanem. Ślub odbył się 28 czerwca 2008 roku na Bahamach.
W 1995 uhonorowana miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Hall of Fame. Otrzymała również szereg tytułów "sportowca roku".
- Statystyki:
- rok rozpoczęcia profesjonalnych startów – 1972;
- łączna liczba zwycięstw w singlu – 1304;
- łączna liczba porażek w singlu – 144;
- liczba zdobytych tytułów w singlu – 154 (w tym 18 wielkoszlemowych);
- liczba zdobytych tytułów w deblu – 8;
- łączna suma zarobionych na korcie pieniędzy – 8 895 195 dolarów.
Spis treści |
edytuj Wygrane turnieje wielkoszlemowe (18)
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka w finale | Wynik finału |
| 1974 | French Open | ziemna |  Olga Morozowa |
6-1, 6-2 |
| 1974 | Wimbledon | trawiasta | Olga Morozowa |
6-0, 6-4 |
| 1975 | French Open (2) | ziemna |  Martina Navrátilová |
2-6, 6-2, 6-1 |
| 1975 | U.S. Open | ziemna |  Evonne Goolagong Cawley |
5-7, 6-4, 6-2 |
| 1976 | Wimbledon (2) | trawiasta | Evonne Goolagong Cawley |
6-3, 4-6, 8-6 |
| 1976 | U.S. Open (2) | ziemna | Evonne Goolagong Cawley |
6-3, 6-0 |
| 1977 | U.S. Open (3) | ziemna | Wendy Turnbull |
7-6, 6-2 |
| 1978 | U.S. Open (4) | twarda | Pam Shriver |
7-5, 6-4 |
| 1979 | French Open (3) | ziemna | Wendy Turnbull |
6-2, 6-0 |
| 1980 | French Open (4) | ziemna |  Virginia Ruzici |
6-0, 6-3 |
| 1980 | U.S. Open (5) | twarda | Hana Mandlíková |
5-7, 6-1, 6-1 |
| 1981 | Wimbledon (3) | trawiasta | Hana Mandlíková |
6-2, 6-2 |
| 1982 | Australian Open | trawiasta | Martina Navrátilová |
6-3, 2-6, 6-3 |
| 1982 | U.S. Open (6) | twarda | Hana Mandlíková |
6-3, 6-1 |
| 1983 | French Open (5) | ziemna |  Mima Jaušovec |
6-1, 6-2 |
| 1984 | Australian Open (2) | trawiasta | Helena Suková |
6-7, 6-1, 6-3 |
| 1985 | French Open (6) | ziemna | Martina Navrátilová |
6-3, 6-7, 7-5 |
| 1986 | French Open (7) | ziemna | Martina Navrátilová |
2-6, 6-3, 6-3 |
edytuj Przegrane finały wielkoszlemowe (16)
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka w finale | Wynik finału |
| 1973 | French Open | ziemna | Margaret Smith Court |
6-7, 7-6, 6-4 |
| 1973 | Wimbledon | trawiasta | Billie Jean King |
6-0, 7-5 |
| 1974 | Australian Open | trawiasta | Evonne Goolagong Cawley |
7-6, 4-6, 6-0 |
| 1978 | Wimbledon (2) | trawiasta | Martina Navrátilová |
2-6, 6-4, 7-5 |
| 1979 | Wimbledon (3) | trawiasta | Martina Navrátilová |
6-4, 6-4 |
| 1979 | U.S. Open | twarda | Tracy Austin |
6-4, 6-3 |
| 1980 | Wimbledon (4) | trawiasta | Evonne Goolagong Cawley |
6-1, 7-6 |
| 1981 | Australian Open (2) | trawiasta | Martina Navrátilová |
6-7, 6-4, 7-5 |
| 1982 | Wimbledon (5) | trawiasta | Martina Navrátilová |
6-1, 3-6, 6-2 |
| 1983 | U.S. Open (2) | twarda | Martina Navrátilová |
6-1, 6-3 |
| 1984 | French Open (2) | ziemna | Martina Navrátilová |
6-3, 6-1 |
| 1984 | Wimbledon (6) | trawiasta | Martina Navrátilová |
7-6, 6-2 |
| 1984 | U.S. Open (3) | twarda | Martina Navrátilová |
4-6, 6-4, 6-4 |
| 1985 | Australian Open (3) | trawiasta | Martina Navrátilová |
6-2, 4-6, 6-2 |
| 1985 | Wimbledon (7) | trawiasta | Martina Navrátilová |
4-6, 6-3, 6-2 |
| 1988 | Australian Open (4) | twarda |  Steffi Graf |
6-1, 7-6 |
edytuj Wyniki w najważniejszych imprezach, na przestrzeni lat
| Turniej | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | Bilans |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | F | A | A | A / A | A | A | A | F | W | A | W | F | NH | A | F | A | 2 / 6 |
| French Open | A | A | F | W | W | A | A | A | W | W | 1/2 | 1/2 | W | F | W | W | 1/2 | 3R | A | 7 / 13 |
| Wimbledon | A | 1/2 | F | W | 1/2 | W | 1/2 | F | F | F | W | F | 3R | F | F | 1/2 | 1/2 | 1/2 | 1/2 | 3 / 18 |
| US Open | 1/2 | 1/2 | 1/2 | 1/2 | W | W | W | W | F | W | 1/2 | W | F | F | 1/2 | 1/2 | 1/4 | 1/2 | 1/4 | 6 / 19 |
| Bilans | 0 / 1 | 0 / 2 | 0 / 3 | 2 / 4 | 2 / 3 | 2 / 2 | 1 / 2 | 1 / 2 | 1 / 3 | 2 / 3 | 1 / 4 | 2 / 4 | 1 / 3 | 1 / 4 | 1 / 4 | 1 / 3 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 2 | 18 / 56 |
NH = turniej się nie odbył.
A = zawodniczka nie brała udziału w turnieju.
Bilans = stsounek wygranych turniejów do ilości startów.
Nota: Australian Open w roku 1977 odbyło się dwukrotnie, w styczniu i grudniu
edytuj Linki zewnętrzne
- Chris Evert sylwetka na stronie WTA Tour (en)