Dekomunizacja - postulat zgłaszany przez antykomunistyczne ugrupowania polityczne w różnych krajach postkomunistycznych (Polska, Czechy).
Jednym z elementów dekomunizacji miałoby być systemowe zerwanie z komunistyczną przeszłością poprzez rozliczenie polityczne, historyczne i prawne dawnych przywódców, czy ustawowy zakaz sprawowania funkcji publicznych (posłów, sędziów itp.) przez członków partii komunistycznych. Ten aspekt dekomunizacji znany jest w Polsce jako dezubekizacja.
Innym elementem jest ustawowa regulacja dotycząca likwidacji nazw i symboli komunistycznych z przestrzeni publicznej, tzw. dekomunizacja ulic i placów. Konkretne pomysły te zawarte są w dwóch projektach ustaw.[1] W Warszawie Zespół Nazewnictwa Miejskiego chce poddać pod dyskusję nazwy 32 ulic.[2]
edytuj Argumenty zwolenników i przeciwników dekomunizacji
- działanie na rzecz Związku Radzieckiego poprzez popieranie PRL było szkodliwe dla Polaków
- Bycie człowiekiem przyzwoitym jest kwalifikacją moralną, a wstąpienie do partii komunistycznej to gruba nieprzyzwoitość. Ludzie nieprzyzwoici nie są potrzebni w strukturach państwa i to jest cała filozofia dekomunizacji ujęta w kategoriach przyzwoitości.potrzebne źródło
Przypisy
- ↑ Dwa projekty ustawy dekomunizacyjnej w PiS [1]
- ↑ Władze dzielnic zadecydują o "dekomunizacji" ulic [2] - artykuł w portalu Wirtualna Polska
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- Bronisław Wildstein, "Całe zło lustracji" - Fragment książki Dekomunizacja, której nie było, Ośrodek Myśli Politycznej i Księgarnia Akademicka, Kraków 2000