| Drwęca | |
| Lokalizacja | Europa Polska |
| Ujście | Wisła Toruń-Kaszczorek 36 m n.p.m. |
| Długość | 207 km |
| Powierzchnia zlewni | 5 536 km² |
| Ważniejsze dopływy | Rypienica, Ruziec, Iławka, Wel |
| Rzeki Polski | |
Drwęca (niem. Drewenz) to rzeka w północnej Polsce na Pojezierzu Mazurskim i Pojezierzu Chełmińsko-Dobrzyńskim, prawy dopływ dolnej Wisły. Długość rzeki wynosi 253 km, a powierzchnia dorzecza 5.536 km2. Wypływa ze wschodnich stoków Góry Dylewskiej (Czarci Jar) na wysokości 191 m n.p.m., płynie na południowy zachód i uchodzi do Wisły na wysokości 36,6 m n.p.m., 10 km powyżej Torunia we wsi Złotoria.
Obszar dorzecza Drwęcy ukształtowany został podczas zlodowacenia wistuliańskiego - stadium poznańskiego. Drwęca jest połączona z Zalewem Wiślanym poprzez Kanał Elbląski. Na rzece organizowane są spływy kajakowe. Rzeka od 1961 na całej swojej długości jest najdłuższym ichtiologicznym Rezerwatem przyrody w Polsce i objęty jest siecią Natura 2000 jako projektowany specjalny obszar ochrony "PLH280001 Dolina Drwęcy".
Zobacz też: Rezerwat przyrody Rzeka Drwęca
Spis treści |
edytuj Dopływy Drwęcy:
- Lewostronne:
- Prawostronne:
edytuj Miasta położone nad Drwęcą:
/w nawiasach liczba ludności/
Ostróda (33,5 tys.)
Nowe Miasto Lubawskie (12 tys.)
Brodnica (ok. 32,5 tys.)
Golub-Dobrzyń (12,1 tys.)
Toruń (208 tys.)
Większe miasta leżące w dorzeczu Drwęcy:
Iława (34 tys.)
Lubawa (9,1 tys.)
Lidzbark Welski (8,3 tys)
Rypin (16,6 tys.)
Wąbrzeźno (13,8 tys.)
Kowalewo Pomorskie (4 tys.)- Toruń (208 tys.)
edytuj Ciekawostki
W okolicach Lubicza na rzece wybudowano:
- Ujęcie wody Toruń-Jedwabno, pobierające wodę dla ok. 250 tysięcy ludzi, wybudowane w latach 60. Zostało gruntownie zmodernizowane dzięki środkom UE w 2006, w wyniku czego chlorowanie zastąpiono nowocześniejszą metodą ozonowania wody, pozbawiając ją niemiłego smaku.
- tamę na Drwęcy, wraz z przejściem dla pieszych
- trzy mosty (zobacz Mosty w Toruniu), z których dwa zachowały się do dziś
W okolicach Złotorii na Drwęcy wybudowano:
- dwa mosty (zobacz Mosty w Toruniu), z których jeden jest jednym z najstarszych zachowanych mostów drewnianych w Polsce (z 1893)
- średniowieczny Zamek w Złotorii u ujścia Drwęcy do Wisły.
Drwęca była rzeką graniczną w latach 1815-1920, oddzielając tereny zaboru pruskiego i rosyjskiego. W okolicy Złotorii i Lubicza istniało kilkanaście posterunków granicznych obu zaborców (część budynków zachowana do dziś jako mieszkalne). Główne posterunki drogowe istniały w Lubiczu Górnym (rosyjskie) i Dolnym (pruskie). Wykopano też tzw. kordon graniczny - wał ziemny z nasypami po bokach, dla wyodrębnienia granic Prus.
Krzyżacy Drwęcę wykorzystywali do transportu płodów rolnych, runa leśnego, skór oraz mięsa. Szkuty dostarczały sól, stal. [1]
edytuj Zobacz też
Przypisy
- ↑ Tadeusz Peter: Z dziejów powiatu ostródzkiego - historia i współczesność gminy Ostróda. Ostróda: [s.n.] ; Olsztyn : Wydawnictwo WPW C. Porycki, P. Wasześcik : na zlec. Stowarzyszenia Inicjatyw Kultury Fizycznej i Turystyki Warmii i Mazur, 2004. ISBN 83-917924-7-1.