| Disiarczek węgla | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC): | ||||||||||||||
| siarczek węgla(IV) | ||||||||||||||
| Inne nazwy | dwusiarczek węgla | |||||||||||||
| Wzór sumaryczny | CS2 | |||||||||||||
| SMILES | C(=S)=S | |||||||||||||
| Masa molowa | 76,139 g/mol | |||||||||||||
| Wygląd | bezbarwna (do bladożółtej) ciecz o silnym, nieprzyjemnym zapachu | |||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||
| Numer CAS | 75-15-0 | |||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||||||||
  |
||||||||||||||
| Klasyfikacja UE | Treść oznaczeń: F+ - skrajnie łatwopalny T - toksyczny |
|||||||||||||
| NFPA 704 |
4
3
0
|
|||||||||||||
| Temperatura zapłonu | -30°C (243,15 K) | |||||||||||||
| Temperatura samozapłonu | 90°C (363,15 K) | |||||||||||||
| Zwroty ryzyka | R: 11-36/38-48/23-62-63 | |||||||||||||
| Zwroty bezpieczeństwa | S: 16-33-36/37-45 | |||||||||||||
| Numer RTECS | FF6650000 | |||||||||||||
| Podobne związki | ||||||||||||||
| Podobne związki | dwutlenek węgla | |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||||||||
Dwusiarczek węgla, (poprawnie: disiarczek węgla, siarczek węgla(IV) ) - związek chemiczny o wzorze sumarycznym CS2.
Czysty dwusiarczek węgla jest bezbarwną łatwo lotną cieczą o lekko słodkawym i przyjemnym zapachu. Przemysłowo stosowany dwusiarczek węgla ma jednak zwykle barwę żółtą i zapach zgniłych rzodkiewek. Opary dwusiarczku węgla mają dwukrotnie większą gęstość od powietrza i dlatego ścielą się po podłodze.
W naturze dwusiarczek węgla jest wydalany w pierwszym etapie erupcji wulkanów. W przemyśle produkuje się go przez proste spalanie węgla w oparach siarki, w bardzo wysokiej temperaturze i przy dużym nadmiarze siarki w stosunku do węgla.
Dwusiarczek węgla niezwykle łatwo ulega samozapłonowi. Temperatura samozapłonu jest niższa niż 100°C, z możliwością wybuchu par. Trudno rozpuszcza się go w wodzie, łatwo w benzenie, etanolu oraz eterach.
W przemyśle największe ilości dwusiarczku węgla są stosowane jako rozpuszczalnik do przędzenia włókien wiskozowych. Jest też stosowany w syntezie organicznej i rozpuszczalnik do flotacji minerałów.
Dwusiarczek węgla jest średnio toksyczny, działa szkodliwie na ośrodkowy układ nerwowy. W bardzo dużym stężeniu jego wdychanie może prowadzić do zatrzymania oddechu na skutek porażenia układu nerwowego.
W mniejszych stężeniach długie wystawienie na działanie dwusiarczku węgla powoduje trwałe uszkodzenia mózgu, przejawiające się początkowo jako problemy ze snem, wrażeniem ciągłego zmęczenia i problemy z pamięcią.
Dwusiarczek węgla wykazuje też działanie rakotwórcze i mutagenne.