Jakas reklama 

 

 Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Należy w nim poprawić: styl - powinien mieć encyklopedyczną formę.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować
Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Dynamo Kijów
Pełna nazwa Futbolnyj Klub Dynamo Kijów
(ukr. Футбольний Клуб «Динамо» Київ)
Przydomek біло-сині (biało-niebieskie)
chluba Ukrainy
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 1927
Adres ul.Hruszewskoho 3
01001 Kijów
Stadion Stadion Dynamo im. W.Łobanowskiego
Liczba miejsc 16 900
Prezes Ukraina Ihor Surkis
Trener Rosja Jurij Siomin od 2007
Liga Wyszcza Liha
Rozgrywki Premier Liha
Puchar Ukrainy
Liga Mistrzów UEFA
2007/08 2 miejsce
2006/07 1 miejsce
Debiut w I lidze 1992
Sukcesy 12 × Mistrz Ukrainy
9 × Puchar Ukrainy
3 × Superpuchar Ukrainy
2 × Puchar Zdobywców Pucharów
1 × Superpuchar Europy
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
　
Stroje
domowe
Barwy drużyny Barwy drużyny Barwy drużyny
Barwy drużyny
Barwy drużyny
　
Stroje
wyjazdowe
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa klubu

Dynamo Kijów (ukr. Футбольний Клуб «Динамо» Київ, Futbolnyj Kłub "Dynamo" Kyjiw, ros. Футбольный Клуб «Динамо» Киев, Futbolnyj Kłub "Dinamo" Kijew) - ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Kijowie, założony w 1927, wielokrotny mistrz ZSRR i niepodległej Ukrainy, dwukrotny zdobywca europejskiego Pucharu Zdobywców Pucharów.

Występuje w rozgrywkach ukraińskiej Premier Lihi.

Spis treści

edytuj Historia

 Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Należy w nim poprawić: zamienić czas teraźniejszy na czas przeszły, poprawić błędy ortograficzne, gramatyczne i stylistyczne.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować
Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

edytuj 1927-1946

Klub sportowy Dynamo Kijów powstał 13 maja 1927 jako Kijowskie Proletariackie Stowarzyszenie Sportowe "Dynamo" (ros. Киевское пролетарское спортивное общество «Динамо», Kijewskoje proletarskoje sportiwnoje obszczestwo "Dinamo")[1].

Ale dopiero 5 kwietnia 1928 z inicjatywy naczelnika Okręgowego Oddziału OGPU w Kijowie Semena Zapadnego zaczęto formowanie drużyny piłkarskiej. Jego zastępca Siergiej Barminski zaczął rekrutować do zespołu funkcjonariuszy OGPU oraz piłkarzy innych kijowskich zespołów piłkarskich. Pierwszy oficjalny mecz rozegrano 17 lipca 1928 z drużyną Dynamo Odessa (2:2). W lipcu 1928 Dynamo gościł mistrzów Moskwy - drużynę Dynamo Moskwa (2:6). W 1929 Dynamo rozegrał pierwszy mecz międzynarodowy z austriacką drużyną robotniczą.

Do 1936 nie rozgrywano Mistrzostw ZSRR dlatego piłkarze Dynama występowali w rozgrywkach Towarzystwa Sportowego "Dynamo".

W 1936 Dynamo Kijów wystartowało w rozgrywkach Mistrzostw ZSRR w piłce nożnej w najwyższej klasie rozgrywkowej - grupie A. Mecz otwarcia sezonu rozegrano w Kijowie 24 maja 1936 na stadionie przy Alei Petrowskiej. Gospodarze ulegli bardziej znanym piłkarzom Dynama Moskwa 1:5. Jedyną pierwszą bramkę dla Dynama w historii Mistrzostw ZSRR zdobył Mykoła Machynia. W pierwszym sezonie Dynamo Kijów zdobył srebrne medale.

Dynamo Kijów we wszystkich sezonach występował w najwyższej klasie rozgrywkowej Mistrzostw ZSRR nigdy nie spadając do niższej ligi (w lidze radzieckiej tylko Dynamo Moskwa osiągnęła podobny sukces).

W latach 1937-1941 zbudowano nowy Stadion Republikański.

Po rozpoczęciu wojny w 1941 większość piłkarzy została zmobilizowana do wojska. Jeńcami wojennymi zostali Ołeksij Kłymenko, Mykoła Korotkyh, Iwan Kuźmenko, Mykoła Trusewicz. Po wyjściu z niewoli razem z innymi piłkarzami z Kijowa w zakładzie piekarskim zorganizowali drużynę Start Kijów. W 1942 piłkarze rozegrali dziewięć meczów towarzyskich. Później piłkarze trafili do obozu koncentracyjnego, w którym zostali straceni Ołeksij Kłymenko, Iwan Kuźmenko, Mykoła Trusewicz. Mykoła Korotkyh jako funkcjonariusz NKWD został zamordowany przez Gestapo.

edytuj 1946-1961

Po zakończeniu wojny wrócili do drużyny tylko Anton Idzkowski, Mykoła Machynia, Makar Honczarenko. W 1946 Dynamo zajęło przedostanie miejsce i według regulaminu miało spaść do niższej ligi. Jednak ze względu na wielkie straty podczas wojny drużynę pozostawili w lidze.

Od 1946 do 1951 w Dynamie zmieniło się aż 9 trenerów. Dopiero od 1951 roku, kiedy zaproszono trenera Olega Oszenkowa, drużyna zaczęła progresować. Już następnego sezonu (1952) klub zdobył drugie srebrne medale a w 1954 roku pierwszy Puchar ZSRR w piłce nożnej.

W 1961 roku przyszedł pierwszy wielki sukces. Klub Dynamo Kijów na czełe z Wiaczesławem Sołowiowem został Mistrzem ZSRR. Pierwszy raz klub spoza Moskwy został Mistrzem ZSRR.

edytuj 1962-1975

W radzieckiej piłce nożnej nastąpiła era Dynama Kijów. W 1964 roku klub prowadzony przez Wiktora Masłowa zdobywa Puchar ZSRR. Jako pierwszy radziecki klub startuje w europejskich Pucharach. 2 września 1965 roku Dynamo Kijów debiutował w Pucharze Zdobywców Pucharów pokonując na wyjeździe irlandzki Coleraine (6:1).

W 1966 klub znowu zdobywa Puchar ZSRR a w 1966, 1967, 1968 tytuł Mistrza ZSRR. 20 września 1967 roku w Glasgow Dynamo Kijów debiutował w Pucharze Europy Mistrzów Klubowych najpierw wygrywając z mejscowym klubem Celtic (2:1, 1:1) a w następnej rundzie przegrywając z Górnikiem Zabrze (1:2, 1:1). W 1971 roku Dynamo zdobywa już 5 tytuł Mistrza ZSRR.

W listopadzie 1973 roku trenerem zostaje "Wielki Mistrz" Walery Łobanowski. Już w następnym 1974 roku klub zostaje Mistrzem ZSRR oraz zdobywa Puchar ZSRR.

W 1975 roku znowu zdobywa tytuł Mistrza ZSRR oraz pierwszy wielki sukces na arenie międzynarodowej - Pucharze Zdobywców Pucharów i Superpuchar UEFA. Piłkarz Dynama Ołeh Błochin otrzymuje Złotą Piłkę od France Football, czyli zostaje wybrany najlepszym piłkarzem 1975 roku.

edytuj 1976-1991

Po triumfie 1975 zaczyna się spad w grze zespołu, który trwał do 1984 roku. W 1977, 1980, 1981 klub zdobywa tytuł Mistrza ZSRR a w 1978 i 1982 Puchar ZSRR. Jednak ciągłe źłe występy w pucharach europejskich.

W 1982 roku Walery Łobanowski odchodzi z Dynama żeby powrócić w 1984 roku. Już w następnym 1985 roku klub zostaje Mistrzem ZSRR oraz zdobywa Puchar ZSRR. Znowu przychodzi sukces międzynarodowy - klub po raz drugi zdobywa Pucharze Zdobywców Pucharów. Następny piłkarz Dynama Ihor Biełanow otrzymuje Złotą Piłkę od France Football (1986).

W 1986 roku Dynamo znowu zostaje Mistrzem ZSRR a w 1987 zdobywa Puchar ZSRR.

W 1990 roku Dynamo Kijów w Mistrzostwach ZSRR zdobywa ostatni 13 tytuł Mistrza ZSRR oraz po raz dziewiąty zostaje właścicielem Pucharu ZSRR. Walery Łobanowski w 1992 roku znowu odchodzi z Dynama.


edytuj 1992-2002

Kiedy ZSRR rozpadł się w roku 1991 klub zaczął swoją przygodę z nowo utworzoną ligą ukraińską. W finale play-off Dynamo Kijów przegrywa Tawriji Symferopol 0:1. Potem kolejne 9 razy zostaje Mistrzem Ukrainy.

W 1993 klub przejął na własność Hryhorij Surkis. Klub reformuje się na Spółkę Akcyjną. Zaczyna budować się nowa baza klubu w Koncza-Zaspie, modernizować się infrastruktura. W 1996 roku Hryhorij Surkis po wybraniu na stanowisko prezesa Zawodowej Ligi Piłkarskiej Ukrainy zrzekł się stanowiska prezesa Dynama Kijów na rzecz swojego młodszego brata, Ihora. Klub sezon po sezonie wygrywa Mistrzostwa Ukrainy jednak brakuje sukcesów na arenie międzynarodowej.

W 1997 roku po raz trzeci następuje powrót "Wielkiego Mistrza" Walerego Łobanowskiego. I znowu sukcesy: 1/4 finału w Lidze Mistrzów UEFA sezonu 1997/1998 oraz półfinał w Lidze Mistrzów UEFA sezonu 1998/1999. Po tych sukcesach klub sprzedaje swoich liderów do czołowych klubów europejskich. Andrij Szewczenko zostaje sprzedany do A.C. Milanu, Serhij Rebrow do Tottenham Hotspur, Ołeh Łużny do Arsenalu Londyn.

W maju 2002 roku podczas ligowego meczu z klubem Metałurh Zaporoże Walery Łobanowski dostaje ataku serca i umiera. Zszokowany klub po nieprzerywnym 9-letnim okresie Mistzostw zostaje zdetronizowany przez klub z górniczego Doniecka – Szachtara (ukr. Górnika) Donieck.

edytuj 2002-

Trenerem zostaje uczeń "Wielkiego Mistrza" - Ołeksij Mychajłyczenko. Dynamo zostaje Mistrzem Ukrainy w 2003 i 2004, zdobywa w 2003 roku Puchar Ukrainy oraz w 2004 roku Superpuchar Ukrainy.

W pucharach europejskich klub zawsze występował w fazie grupowej, jednak sukcesów nie było. Polepszyć sytuację próbowali "dynamowcy" Jożef Sabo, Leonid Buriak, Anatolij Demianenko, ponownie Jożef Sabo i Ołeh Łużny. Dynamo Kijów tylko w 2007 zdobył tytuł Mistrza Ukrainy. A w w czempionatach w 2005, 2006 i 2008 roku zwyciężał Szachtar Donieck, pozostawiając Dynamo na drugiej pozycji.

Dopiero od przyjścia w 2008 roku pierwszego w historii klubu zagranicznego trenera Jurija Siomina Dynamo Kijów zaczęło pokazywać dobrą grę.


Źródło: Historia na oficjalnej stronie Dynama Kijów

edytuj Sukcesy

edytuj Ukraina

edytuj ZSRR

edytuj Europa

edytuj Inne

edytuj Piłkarze

edytuj Struktura klubu

Swoje mecze domowe klub rozgrywa na im. stadionie "Dynamo" im. Walerego Łobanowskiego, który jest położony w pięknym parku w centrum miasta, blisko brzegów Dniepru. Klub posiada również nowoczesny ośrodek treningowy w dzielnicy Koncza-Zaspa. Najważniejsze mecze są rozgrywane na 90-tysięcznym stadionie w należącym do miasta Narodowym Kompleksie Olimpijskim.

Dynamo Kijów utrzymuje także swoje własne szkółki piłkarskie dla dzieci i młodzieży, mające siedziby również w Kijowie. Rezerwowa drużyna Dynamo Kijów, inaczej zwana "dubl" (ukr. дубль), występuje w rozgrywkach Mistrzostw Ukrainy spośród młodzieży. Juniorskie drużyny są potocznie nazywane Dynamo-2 i Dynamo-3 występują w niższych ligach Mistrzostw Ukrainy. Andrij Szewczenko, jeden z najsłynniejszych byłych graczy Dynama, ukończył właśnie taką szkółkę.

edytuj Skład w sezonie 2008/2009

Bramkarze:

  

Obrońcy:

  

Pomocnicy:


  

Napastnicy:

edytuj Piłkarze

Zobacz więcej w osobnym artykule: Lista piłkarzy Dynama Kijów.

edytuj Trenerzy

Zobacz więcej w osobnym artykule: Lista trenerów Dynama Kijów.

edytuj Statystyka

edytuj Związek Radziecki

Sezon Rozgrywki Miejsce/ (Ilość drużyn) M. Z. R. P. B+ B- Pkt. Puchar Europa Uwagi
1936 (Wiosna) I (Grupa A) 2/(7) 6 4 0 2 18 11 14 3 pkt za zwycięstwo, 2 - remis, 1 – porażkę
1936 (Jesień) I (Grupa A) 6/(8) 7 1 3 3 16 19 12 1/32 finału 3 pkt za zwycięstwo, 2 - remis, 1 – porażkę
1937 I (Grupa A) 3/(9) 16 7 6 3 33 24 36 1/4 finału 3 pkt za zwycięstwo, 2 - remis, 1 – porażkę
1938 I (Grupa A) 4/(26) 25 15 6 4 76 35 36 1/16 finału 2 pkt za zwycięstwo, 1 - remis, 0 – porażkę
1939 I (Grupa A) 8/(14) 26 9 8 9 39 44 26 1/16 finału 2 pkt za zwycięstwo, 1 - remis, 0 – porażkę
1940 I (Grupa A) 8/(13) 24 6 9 9 32 49 21 Nie wystartował 2 pkt za zwycięstwo, 1 - remis, 0 – porażkę
1941 I (Grupa A) 8/(15) 9 4 2 3 16 14 10 Nie wystartował Rozgrywki nieukończone
1942 Rozgrywki nie odbyły się
1943 Rozgrywki nie odbyły się
1944 Rozgrywki nie odbyły się
1945 I (1 Grupa) 11/(12) 22 1 6 15 13 50 8 1/16 finału
1946 I (1 Grupa) 12/(12) 22 4 5 13 18 39 13 Półfinał
1947 I (1 Grupa) 4/(13) 24 9 9 6 27 31 27 1/4 finału
1948 I (1 Grupa) 10/(14) 26 7 6 13 32 50 20 1/4 finału
1949 I (1 Grupa) 7/(18) 34 17 6 11 48 47 40 1/8 finału
1950 I (Klasa A) 13/(19) 36 10 11 15 39 53 31 1/16 finału
1951 I (Klasa A) 8/(15) 28 9 9 10 43 39 27 1/8 finału
1952 I (Klasa A) 2/(14) 13 7 3 3 26 14 17 1/32 finału
1953 I (Klasa A) 8/(11) 20 6 5 9 21 26 17 1/8 finału
1954 I (Klasa A) 5/(13) 24 8 10 6 31 29 26 Zwycięzca
1955 I (Klasa A) 6/(12) 22 8 6 8 31 37 22 1/8 finału
1956 I (Klasa A) 4/(12) 22 7 10 5 32 31 24 Nie wystartował
1957 I (Klasa A) 6/(12) 22 8 7 7 30 30 23 1/8 finału
1958 I (Klasa A) 6/(12) 22 7 9 6 40 33 23 1/8 finału
1959 I (Klasa A) 7/(12) 22 6 8 8 26 33 20 1/16 finału
1960 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa II) 1/(11) 20 13 2 5 46 23 28 Runda kwalifikacyjna
1960 I (Klasa A, Finał) 2/(6) 10 5 1 4 19 14 11 Nie wystartował
1961 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa II) 2/(11) 20 12 5 3 41 19 29 Runda kwalifikacyjna
1961 I (Klasa A, Finał) 1/(10) 30 18 9 3 58 28 45 1/8 finału Wiosennne wyniki włączone do tablicy finalowej. Każda zakwalifikowana drużyna grała tylko z drużyną z innej wiosennej grupy
1962 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa I) 1/(11) 20 14 5 1 44 20 33 Runda kwalifikacyjna
1962 I (Klasa A, Finał) 5/(12) 22 8 9 5 36 28 25 1/8 finału
1963 I (Klasa A, 1 Grupa) 9/(20) 38 16 12 10 68 48 44 1/8 finału
1964 I (Klasa A, 1 Grupa) 6/(17) 32 10 16 6 42 29 36 Zwycięzca
1965 I (Klasa A, 1 Grupa) 2/(17) 32 22 6 4 58 22 50 1/16 finału
1966 I (Klasa A, 1 Grupa) 1/(19) 36 23 10 3 66 17 56 Zwycięzca PZPK 1/4 finału
1967 I (Klasa A, 1 Grupa) 1/(19) 36 21 12 3 51 11 54 1/8 finału
1968 I (Klasa A, 1 Grupa) 1/(20) 38 21 15 3 58 25 57 1/8 finału PEMK 1/8 finału (2 runda)
1969 (Wiosna) I (Klasa A, Podgrupa I) 1/(10) 18 10 8 0 25 6 28 Runda kwalifikacyjna
1969 I (Klasa A, 1 Grupa) 2/(14) 26 16 7 3 37 13 39 1/4 finału PEMK bojkot rozgrywek europejskich
1970 I (Wysshaja grupa A) 7/(17) 32 14 5 13 36 32 33 Półfinał PEMK 1/8 finału (2 runda)
1971 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 17 10 3 41 17 44 1/8 finału
1972 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 12 11 7 52 38 35 1/8 finału
1973 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 16 8 6 44 23 36 Finalista PEMK 1/4 finału za 4 remisy – 1 pkt, za inne 4 remisy – 0 pkt
1974 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 14 12 4 49 24 40 Zwycięzca PU 1/8 finału (3 runda)
1975 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 17 9 4 53 30 43 1/4 finału PZPK Zwycięzca Zwycięzca Superpucharu UEFA
1976 (Wiosna) I (Wyższa Liga) 8/(16) 15 5 5 5 14 12 15
1976 (Jesień) I (Wyższa Liga) 2/(16) 15 6 6 3 22 16 18 1/4 finału PEMK 1/4 finału
1977 I (Wyższa Liga) 1/(16) 30 14 15 1 51 12 43 1/4 finału PEMK Półfinał
1978 I (Wyższa Liga) 2/(16) 30 15 9 6 42 20 38 Zwycięzca PU 1/32 finału (1 runda) -1 pkt za przekroczenie limitu remisów
1979 I (Wyższa Liga) 3/(18) 34 21 5 8 51 26 47 1/4 finału PEMK 1/8 finału (2 runda)
1980 I (Wyższa Liga) 1/(18) 34 21 9 4 63 23 51 Półfinał PU 1/8 finału (3 runda)
1981 I (Wyższa Liga) 1/(18) 34 22 9 3 58 26 53 1/4 finału PU 1/32 finału (1 runda)
1982 I (Wyższa Liga) 2/(18) 34 18 10 6 58 25 46 Zwycięzca PEMK 1/4 finału
1983 I (Wyższa Liga) 7/(