Dynastia amoryjska – dynastia cesarzy bizantyjskich panująca w latach 820 - 867, wywodząca się z Amorion w Anatolii. Należeli do niej cesarze: Michał II (820 - 829), Teofil (829 - 842), Michał III (842 - 867).
Za panowania dynastii amoryjskiej definitywnie zakończył się okres wielkich konfliktów religijnych, (przywrócenie kultu ikon), ugruntowano również pozycję Bizancjum na Zachodzie poprzez chrystianizację Bułgarii (866) oraz misję Cyryla i Metodego na Morawach (863).