Dywizja Polska (ze względów politycznych zwana również Dywizją Księstwa Warszawskiego) - dywizja polska okresu napoleońskiego w służbie francuskiej.
Na podstawie umowy w Bajonnie z 10 maja 1808 Napoleon, wykorzystując złą sytuację finansową Księstwa przejął dywizję, jednak bez prawa użycia jej poza granicami Europy.
edytuj Skład dywizji
W skład dywizji weszły po jednym pułku z każdej legii Księstwa:
- 4 pułk piechoty Feliksa Potockiego
- 7 pułk piechoty Sobolewskiego
- 9 pułk piechoty Antoniego Sułkowskiego
- kompania artylerii pieszej
- kompania saperów
W listopadzie 1808 dywizja walczyła w Hiszpanii w składzie IV Korpusu Lefebvre’a. Wzmocniono ją częścią lansjerów Konopki.
Wiosną 1809 stanowiła część IV Korpusu Sebastianiego.
5 stycznia 1812 dywizja otrzymała rozkaz powrotu z artylerią i saperami do kraju. Maszerowała przez Sedan i Berlin do Poznania.
edytuj Ciekawostki
Tradycje Dywizji Polskiej kultywowała 5 Kresowa Dywizja Zmechanizowana z Gubina.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
