Generalne Gubernatorstwo - jednostki administracyjno-terytorialne władz okupacyjnych państw centralnych utworzone na terenie Królestwa Polskiego w czasie I wojny światowej, w latach 1915-1918.
Terytorium Królestwa zostało podzielone na dwie strefy: niemiecką i austriacką. Na terenie okupacji niemieckiej zostało utworzone decyzją cesarza Wilhelma II 24 sierpnia 1915 Generalne-Gubernatorstwo Warszawskie, z Generał-Gubernatorem Hansem von Beselerem, podlegającym bezpośrednio kanclerzowi.
Decyzją cesarza Austro-Węgier Franciszka Józefa I z ziem okupowanych przez wojska austriackie utworzono Generalne-Gubernatorstwo Lubelskie. Najwyższą władzą wykonawczą był c. i k. generał gubernator. Stanowisko to powierzono gen. broni (niem. feldzeugmeister) Karlowi von Kuk, a następnie gen. mjr. Stanisławowi Szeptyckiemu. We władzach okupacyjnych służbę pełniło wielu Polaków, oficerów Cesarskiej i Królewskiej Armii:
- Eugeniusz Dąbrowiecki - komendant obwodowy w Końskich (od IX.1915), we Włodzimierzu Wołyńskim (od XI.1915) i w Radomsku (od VI.1917)
- Stanisław Napoleon Ursyn-Pruszyński - komendant obwodowy w Zamościu i zastępca c. i k. generała gubernatora w Lublinie (I-VI.1918)