Gwiazda Dawida (מָגֵן דָּוִד Magen Dawid) zwana też Tarczą Dawida - sześcioramienna gwiazda (heksagram) złożona z dwóch zachodzących na siebie pionowo trójkątów równobocznych odwróconych od siebie wierzchołkami. Wierzchołki Gwiazdy Dawida leżą na okręgu na parzystych godzinach, tzn. są postaci:
gdzie 
a R to promień okręgu na którym opisana jest gwiazda. Wierzchołek i-ty modulo 6 jest łączony z i + 2 modulo 6. Symbolizuje jedność w dwoistości. Przez żydów zwana tarczą Dawida.
Występuje już w VII w. p.n.e. (wykopaliska w Sydonie — na pieczęci). W starożytności służyła prawdopodobnie jako talizman, w galucie stała się symbolem judaizmu. Od 1897 godło syjonizmu.
Gwiazda Dawida nie jest to symbol religii żydowskiej, jest znakiem, który ma wymiar narodowościowy. Jest charakterystyczny dla państwa Izrael - od 1948 roku stanowi godło. (Warto pamiętać, że najważniejszym symbolem religijnym judaizmu jest menora.)
Niektórzy przypuszczają, iż znak ten nie ma nic wspólnego z biblijnym królem Dawidem, chociaż jest znacznie starszy. Część badaczy uważa, iż chodzi tu o gwiazdę Kijuna (Amosa 5:26), zwaną także gwiazdą Remfana (Dzieje Apostolskie 7:43). Obie nazwy są starożytnymi określeniami planety Saturn, której symbolem była prawdopodobnie sześcioramienna gwiazda. Werset z księgi Amosa sugeruje, iż Izraelici przejęli jej kult od Kananejczyków wraz z kultem Molocha. Dzisiejsza nazwa gwiazdy może wynikać z faktu, iż syn i następca króla Dawida, Salomon, pod koniec życia zwrócił się ku politeizmowi (1 Królewska 11:4-8) i być może wówczas kult gwiazdy Kijuna nabrał szczególnego znaczenia w starożytnym Izraelu.
W magii heksagram znany jest pod tradycyjną nazwą pieczęci Salomona. Symbol ten sięga korzeniami aż po Daleki Wschód, gdzie znany był jako Wielka Yantra w tantryzmie hinduistycznym. Trójkąt skierowany wierzchołkiem do dołu symbolizował pradawną samicę, istniejącą przed początkiem świata. Wytworzyła ona w sobie nasienie, które wyrosło w ujawnioną męskość, reprezentowaną przez trójkąt skierowany wierzchołkiem ku górze. Heksagram symbolizuje połączenie tych dwóch pierwotnych sił. Żydowska kabała przejęła ten symbol z pełną świadomością jego charakteru płciowego, heksagram kabalistyczny pokazywał złączenie męskiego bóstwa z jego żeńską esencją Szekiną. Tym samym stosunek płciowy mężczyzny i kobiety stał się sakramentem. Na poziomie duchowym heksagram jest najwyższym symbolem zrównoważonej boskości.
Heksagram pojawia się także w przedstawieniach hinduskiej mandali, jako wyobrażenie medytacji, oraz kamiennych rzeźbach z Ameryki Środkowej, niosąc za sobą tajemnicze przesłania. W alchemii heksagram symbolizuje męską/żeńską dwoistość ognia i wody, a także cztery żywioły. W magii łączony był z egzorcyzmami.
Spis treści |
edytuj Geometria
Gwiazda Dawida można skontruować poprzez przedłużenie boków sześciokąta foremnego aż do przecięcia się boków. Można też to zrobić w następujący sposób
edytuj Opis konstrukcji
- Rysujemy okrąg o środku w punkcie S i promieniem r.
- Zaznaczamy punkt A na okręgu
- Zaznaczamy na okręgu punkty B i C, które leżą w odległości = r od punktu A
- Zaznaczamy na okręgu punkt D , leżący w odległości = "r" od punktu B
- Zaznaczamy na okręgu punkt E leżący w odległości = "r" od punktu C
- Zaznaczamy na okręgu punkt F leżący w odległości = "r" od punktów D i E
- Rysujemy odcinki BF, BC, CF, DE, DA i EA.
edytuj Zobacz też
Izrael- Menora
- Czerwona gwiazda
- Biała gwiazda
- Pentagram - gwiazda pięcioramienna
edytuj Linki zewnętrzne
- Żydowskie symbole. Magen David (JewFAQ)
- 1906 Jewish Encyclopedia
- Kulanu - Gwiazda Dawida
- Mandala - Indie
