Hawajczycy - rdzenni mieszkańcy Hawajów, pochodzenia polinezyjskiego. Komunikują się w języku angielskim, a tylko ok. 250 używa rodzimego języka hawajskiego.
edytuj Zasiedlenie wysp
Hawaje zostały zasiedlone w dwóch falach migracyjnych. Pierwsza fala Polinezyjczyków przybyła na wyspy mniej więcej na początku naszej ery. Uważa się, że mogli to być mieszkańcy Markizów. Druga fala migracji nastąpiła mniej więcej w XIII wieku. Na wyspy przybył lud roślejszy, z Tahiti, który wkrótce wchłonął pierwotnych mieszkańców archipelagu. Po tej pierwszej fali osadniczej pozostały tylko opowiadane przez następców historie o menehunach, niskich lecz pracowitych ludziach.
edytuj Pierwotna kultura
W chwili, gdy na wyspy przybył kapitan Cook (1778), na wyspach żyło około 300 tysięcy Hawajczyków - ludzi o ciemnej skórze i włosach prostych lub falistych. Praktykowali oni poligynię i poliandrię i żyli w społeczeństwie klasowym. Tytuły i majątek dziedziczone były w linii żeńskiej. Hawajczycy nie znali wytopu metali, nie produkowali ceramiki, narzędzia i broń wytwarzali z kamienia, drewna, kości i muszli. Żyli na poziomie neolitycznym, wyróżniali się jednak niezwykle rozbudowaną tradycją słowną i wielką tężyzną fizyczną. Napojem alkoholowym był sfermentowany sok korzeni kava kava. Każda okazja była dobra do świętowania, a lud hawajski charakteryzowała duża żywotność i pogoda ducha. W zdobnictwie wykorzystywali kwiaty i kolorowe pióra ptaków.
Największym źródłem informacji o kulturze rdzennych mieszkańców Hawajów jest "Fornander Collection", wielotomowy zbiór hawajskich mitów i opowieści ludowych, zebranych przez Abrahama Fornandera.
edytuj Mitologia hawajska
Charakterystyczną cechą mitologii hawajskiej jest prawie zupełna nieobecność zwierząt jako bohaterów - tłumaczy się to ubóstwem fauny wyspowej. W politeistycznych wierzeniach najważniejszymi bogami byli:
oraz bogini