| Kazimierz Braun | |
 |
|
 Porucznik pilot |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 października 1899 Dąbrowa Austro-Węgry |
| Data i miejsce śmierci | 22 grudnia 1920 Przemyśl |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, Wojna polsko-ukraińska 1918-1919, wojna polsko-bolszewicka |
| Późniejsza praca | Inspektor Wojsk Lotniczych |
| Odznaczenia | |
 |
|
Kazimierz Braun (ur. 1 października 1899 w Dąbrowie w Małopolsce, zm. 22 grudnia 1920 Radom) - legionista, porucznik obserwator.
Syn Karola i Henryki z Millerów. Zdał maturę w gimnazjum w Tarnowie. Jako uczeń VII klasy wraz z grupą kolegów został aresztowany za działalność polityczną i uwięziony w cytadeli w Krakowie Po wybuch wojny został zwolniony i natychmiast zaciągnął się do Legionów do 2 Pułku Piechoty. Z Legionami przeszedł cały szlak bojowy. Po ich rozwiązaniu jako obywatel austriacki został wcielony 1 maja 1918 roku do armii austriackiej i wysłany na front włoski. W październiku 1918 roku przebywał na urlopie w Tarnowie. Brał udział w pracach Polskiej Organizacji Wojskowej jako instruktor i uczestniczył w akcji rozbrajania zaborców.
Po odzyskaniu niepodległości brał udział w wojnie z Ukraińcami w szeregach 16 Pułku Piechoty. Uczestniczył między innymi w walkach pod Chyrowem, Przemyślem i Lubaczowem. W marcu 1919 roku został skierowany do Szkoły Podchorążych w Warszawie. Szkołę ukończył w czerwcu 1919 roku w stopniu podporucznika. Na krótko powrócił do 16 Pułku. Wkrótce zgłosił się do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów. Po jej ukończeniu i otrzymaniu tytułu obserwatora został skierowany do 5 Eskadry Wywiadowczej. W czasie wojny z bolszewikami odznaczył się wielką odwagą i zaangażowaniem w akcjach bojowych. Brał udział w atakach na niskiej wysokości na armię konną Budionnego oraz a bombardowaniu pociągów pancernych. Za tan krótki okres walk z bolszewikami został mianowany porucznikiem i odznaczony orderem Orderem Virtuti Militari oraz Polową Odznaką Obserwatora.
Po wojnie w 1920 roku Kazimierz Braun zaczął naukę pilotażu. W czasie lotu szkoleniowego na samolocie Albatros B.II rozbija się o ziemię. Zginął na miejscu na lotnisku w Przemyślu.
edytuj Bibliografia
- Ku Czci Poległych Lotników Księga Pamiątkowa Praca zbiorowa pod red. mjr. dypl pil. Marjana Romeyki, Warszawa 1933.