Jakas reklama 

 

Książęta pomorscy. Pomorze jest geograficznym i historycznym regionem w obecnych granicach północnej Polski i Niemiec, na południowym wybrzeżu Bałtyku po obu stronach Odry i sięga na wschodzie do Wisły, a na zachodzie do rzeki Reknicy.

W drugiej połowie X wieku Pomorze należało do Polski, ale biskupstwo w Kołobrzegu utworzone w 1000 r., zostało zniszczone około roku 1007. Państwo pierwszych Piastów rozpadło się w latach 30. XI wieku, ale zostało ponownie zjednoczone przez Kazimierza Odnowiciela, który wygrał kilka bitew z Mazowszanami i Pomorzanami w 1047. Według kroniki Galla Anonima panowanie nad Pomorzem stracił król Bolesław Śmiały.

Pierwszym pisanym śladem władców pomorskich jest wzmianka z 1046 o księciu Siemomyśle (Zemuzil dux Bomeranorum). Kronika Galla Anonima (napisana w 1113) wspomina kilku książąt pomorskich: Świętobora, Gniewomira i nie nazwanego księcia obleganego w Kołobrzegu.

W wyniku trzech kampanii wojskowych w 1116, 1119 i 1121 całe Pomorze zostało opanowane przez polskiego księcia Bolesława Krzywoustego i podzielone na cztery części: Pomorze Gdańskie z Gdańskiem znalazło się pod bezpośrednią kontrolą Polski, w której książę Bolesław ustanowił swojego namiestnika; Pomorze Środkowe ze Słupskiem i Sławnem stało się polskim lennem rządzonym przez księcia Racibora, a Pomorze Zachodnie z Kamieniem, Kołobrzegiem i Białogardem polskim lennem rządzonym przez księcia Warcisława. Szczecin i Wolin (miasto) były półniezależnymi republikami miejskimi podległymi władzy księcia polskiego.

Polscy namiestnicy Pomorza Wschodniego przekształcili się stopniowo w częściowo niezależnych książąt, którzy rządzili do roku 1294. W różnych okresach podlegali Polsce i Danii. Księstwo było okresowo podzielone na dzielnice ze stolicami w Gdańsku, Białogardzie, Świeciu, Lubiszewie i Tczewie.

Warcisław I, książę Pomorza Zachodniego został protoplastą dynastii Gryfitów rządzących księstwem do roku 1637. Książętom udało się zebrać różne terytoria po obu stronach rzeki Odry i dlatego w różnych okresach byli wasalami Polski oraz Cesarstwa Rzymskiego (Królestwa Niemieckiego). Księstwo było okresowo podzielone na dzielnice ze stolicami w Szczecinie, Wołogoszczy, Bardzie, Darłowie, Dyminie, Słupsku i Stargardzie.

Wyspa Rugia (Rana) została podbita przez Duńczyków w roku 1168, a lokalny władca Jaromar I dał początek dynastii książąt rugijskich rządzących księstwem jako wasale królów duńskich do roku 1325. Potem księstwo rugijskie przypadło dynastii zachodniopomorskiej.

Spis treści

edytuj Pierwsi władcy

Pojawiły się hipotezy, że władcami Pomorza mogli być też:

edytuj Księstwo pomorskie (wschodnie lub gdańskie) (dynastia Sobiesławiców)

edytuj Księstwo białogardzkie (Białogarda)

edytuj Księstwo gdańskie (Gdańsk)

edytuj Księstwo lubiszewskie/tczewskie (Lubiszewo, później Tczew)

edytuj Księstwo świeckie (Świecie)

edytuj Księstwo pomorskie (środkowe) albo sławieńskie

edytuj Księstwo pomorskie (zachodnie lub szczecińskie) (dynastia Gryfitów)

po 1202 ks. pomorskie ulega rozbiciu na poszczególne księstwa, najważniejsze to wołogoskie i szczecińskie, okresowo jednoczone

po pokoju westfalskim 1648, podział księstwa pomorskiego w 1653 między króla Szwecji (część zachodnia z Wołogoszczą, Szczecinem i ujściem Odry), a elektora brandenburskiego (cześć wschodnia), który nosił tytuł księcia pomorskiego do 1918 r.

edytuj Księstwo szczecińskie (Szczecin)

edytuj Księstwo wołogoskie (Wołogoszcz/Wolgast)

edytuj Księstwo bardowskie (Bardo/Barth)

edytuj Księstwo darłowskie (Darłowo)

edytuj Księstwo dymińskie (Dymin/Demmin)

edytuj Księstwo słupskie (Słupsk)

edytuj Księstwo stargardzkie (Stargard Szczeciński)

edytuj Biskupstwo kamieńskie (Koszalin, Kołobrzeg)

Zobacz więcej w osobnym artykule: Biskupi kamieńscy.

edytuj Księstwo rugijskie/rańskie


edytuj Literatura

edytuj Linki zewnętrzne


dotacje unijne białystok drinki Wierszyki polish city Nieruchomości Wrocław