Maszyna parowa to parowy silnik tłokowy. Czasem do maszyn parowych zalicza się pompy parowe powstałe przed silnikiem tłokowym. Za wynalazcę maszyny parowej uważa się Jamesa Watta, który w 1763 roku udoskonalił atmosferyczny silnik parowy zbudowany wcześniej przez T. Newcomena.
Spis treści |
edytuj Działanie
Spalając pod napełnionym kotłem drewno bądź węgiel, doprowadzano wodę do wrzenia. Wytworzona w ten sposób para była doprowadzana do cylindra. Tłok wprawiany był w ruch poprzez naprzemienne wpuszczanie będącej pod wysokim ciśnieniem pary do przedniej i tylnej części cylindra (rozdzielonych tłokiem). Następnie za pośrednictwem tłoczyska przenoszono wytworzoną energię na wał korbowy i koło zamachowe. W celu stabilizacji obrotów w maszynach parowych używany był regulator odśrodkowy.
edytuj Ciekawostki
Maszyna mogła zasilić 100 warsztatów tkackich. W ten sposób przemysł tkacki rozwinął się w Anglii. Ponieważ do tak dużej liczby maszyn trzeba było dużej ilości drewna, w Anglii zostało wykarczowanych 80% lasów. Następnie zaczęto palić węglem - i tak rozwinął się przemysł górniczy w Wielkiej Brytanii.
edytuj Budowa
 |
edytuj Działanie
edytuj Galeria
 Silnik atmosferyczny Thomasa Newcomena |
 Silnik Jamesa Watta |
 Przekrój przez maszynę parową |
edytuj Zobacz też
- rewolucja przemysłowa
- silnik parowozu
- turbina parowa, kocioł parowy
- silnik okrętowy
- siłownia okrętowa
- lokomobila
- parostatek
- parowóz
edytuj Linki zewnętrzne
- (en) Steam Locomotive Engine - animacja zasady działania