Muszkieterowie, muszkieterzy (fr. mousquetaire) to formacja wojskowa piechoty występującą w XVI-XVII wieku, na której uzbrojenie składały się muszkiety i rapiery, skąd przyjęto nazwę. Jednostki te stosowane były zarówno w armiach europejskich, jak i na innych kontynentach.
Wojska te pojawiły się wraz z pojawieniem się broni palnej, początkowo arkebuzów, później coraz bardziej doskonałych muszkietów. Dodatkowo oddziały te osłaniane były na polu walki przez pikinierów z uwagi na sposób walki głównie przy wykorzystaniu broni palnej. Czas potrzebny na przeładowanie broni wymuszał specjalną taktykę i szyk wojska ustawionego w kilka szeregów. Z uwagi na konieczność posługiwania się skomplikowaną bronią były to wojska zawodowe, przeważnie zaciężne.
W Polsce od okresu panowania króla Władysława IV były to wojska obcego autoramentu, rekrutujące się z cudzoziemców. Na przełomie XVII i XVIII wieku wprowadzono na wyposażenie piechoty karabiny z bagnetem, dzięki czemu strzelcy uzyskali możliwość skutecznej walki w bezpośrednim starciu, co spowodowało likwidację oddzielnych oddziałów muszkieterów i pikinierów.
We Francji od czasów Ludwika XIII muszkieterowie pełnili funkcję gwardii królewskiej, do której zaciągano szlachetnie urodzonych mężczyzn, którzy odznaczyli się wcześniej bohaterskimi czynami w innych formacjach zbrojnych.
