Regiment – termin z zakresu wojskowości, używany często wymiennie z terminem pułk, jednak nie zawsze z nim tożsamy.
Mianem regimentu nazywa jednostkę organizacyjną wojska szczebla pułku np. w USA, Wielkiej Brytanii czy Francji.
Według najpopularniejszych w Europie wzorów szwedzkich regiment piechoty składał się z dwóch skwadronów, w składzie 192 muszkieterów i 216 pikinierów każdy. Stąd liczył 384 muszkieterów i 432 pikinierów - łącznie 816 żołnierzy (bez oficerów, doboszy, a także nadetatowych muszkieterów. Pewną liczbę tych ostatnich wystawiał każdy regiment, jednak w trakcie działań wojennych służyli oni poza jego składem, np. do służby wartowniczej).
Regiment jazdy i dragonii składał się najczęściej z dwóch skwadronów po 180 żołnierzy, a zatem z 360 ludzi (bez oficerów, ich pocztów i luzaków). W dragonii zdarzały się dość często regimenty liczniejsze (po trzy, a nawet cztery skwadrony). W okresie I Rzeczypospolitej istniały zarówno regimenty jak i pułki.
edytuj Regimenty w wojsku polskim
W XVII i XVIII-wiecznym wojsku polskim pułkami nazywano oddziały narodowego zaciągu, regimentami – cudzoziemskiego zaciągu.
W XVIII wieku określenie "regiment" stosowano w stosunku do oddziałów piechoty (liniowej i grenadierów), np. regimenty grenadierów w czasie insurekcji kościuszkowskiej.
Wyrażenie "pułk" używano natomiast w stosunku do szeroko pojętej jazdy: ułanów (były to tzw. pułki lekkokonne), Kozaków, Tatarów oraz do oddziału straży przedniej (tzw. pułki przedniej straży). Wyjątkiem byli dragoni królewscy (tu były jak w piechocie regimenty - tzw. regimenty konne).
edytuj Bibliografia
- Bronisław Gembarzewski, "Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831", Warszawa 1925.