www.korzenie.molinezje.com

Wikipedia molinezje Online

---

• ca
• de
• en
• es
• fr
• it
• nl
• no
• pl
• pt
• ru
• ro
• fi
• sv
• tr
• vo

Jakas reklama 

 

Współrzędne: 50°33'38" N 21°10'00" E50.5605556 21.1666667 (Staszów)

Staszów
Herb Staszowa
Województwo	świętokrzyskie
Powiat	staszowski
Gmina  - rodzaj	Staszów miejsko-wiejska
Założono	XIII wiek
Prawa miejskie	11 kwietnia 1525
Burmistrz	Andrzej Iskra
Powierzchnia	26,88 [1] km²
Położenie	50° 33'38'' N 21° 10'00'' E
Wysokość	od 260 do 406 m n.p.m.
Ludność (2007)  • liczba ludności  • gęstość	15 362 [1] 572 [1] os./km²
Strefa numeracyjna (do 2005)	15
Kod pocztowy	28-200
Tablice rejestracyjne	TSZ
Położenie na mapie Polski Staszów
TERC10 (TERYT)	3263412074
Urząd miejski3 ul. Opatowska 31 28-200 Staszów tel. 15 864-20-14; faks 15 864-32-61 (e-mail)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Staszów – miasto w woj. świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Staszów. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego. Przez miasto przepływa rzeka Czarna Staszowska i Desta.

Herbem Staszowa jest herb szlachecki Korab.

Spis treści 1 Informacje ogólne 2 Pochodzenie nazwy miasta 3 Osiedla 4 Kościoły 5 Edukacja 6 Urzędy i instytucje 6.1 Urzędy 6.2 Instytucje 6.3 Banki 7 Kultura 8 Przyroda, turystyka i sport 9 Zabytki 10 Rzemiosło i przemysł 11 Panorama miasta 12 Kalendarium historyczne 13 Bibliografia 14 Przypisy 15 Zobacz też 16 Linki zewnętrzne

edytuj Informacje ogólne

Staszów położony jest w odległości 54 km od Kielc i 120 km od Krakowa. Tereny staszowskie wchodzą w skład Niecki Nidziańskiej (Niecka Połaniecka) i obejmują część Pasma Wygiełzowskiego Gór Świętokrzyskich.

Przez miasto przechodzi zielony szlak turystyczny z Chańczy do Pielaszowa.

edytuj Pochodzenie nazwy miasta

Uważa się, że nazwa osady pochodzi od imienia jej pierwszego właściciela, którym według legendy był Stasz Kmiotko.

Kolejni właściciele to: Piotr Bogoria Skotnicki, Dorota Tarnowska, arcybiskup gnieźnieński Mikołaj Kurowski, arcybiskup Wojciech Jastrzębiec, Jan Rytwiański, Mikołaj Kurozwęcki, Adam i Piotr z Bnina Opaliński, Anna Kurozwęcka, od 1519 roku małżonka Hieronima Łaskiego.

Hieronim Łaski wystarał się o prawa miejskie dla Staszowa, dlatego też jego herb jest znakiem graficznym miasta. Po uzyskaniu praw miejskich Staszów wielokrotnie zmieniał właścicieli, aż w październiku 1866 r. przestał być miastem prywatnym.

edytuj Osiedla

Miasto składa się z 11 osiedli: Oględowska, Ogrody, Pocieszka, Północ, Radzików, Stare Miasto, Staszówek, Wschód, Golejów, Maleniec, Małopolskie, Na stoku.

W potocznym użyciu są ponadto określenia Pipała (Osiedle Wschód), Złodziejówka (Osiedle Oględowska), Jana Pawła (Osiedle Północ), Staszów-Rynek (Stare Miasto), Wschodnia, Domki na oznaczenie niektórych części miasta.

edytuj Kościoły

Na przestrzeni wieków rozwijały się na tym terenie różne religie, żyli tu arianie, kalwini, grekokatolicy, protestanci, prawosławni, Żydzi. Budowali zbory, kaplice, synagogi, kościoły.

Obecnie w Staszowie dominuje religia rzymskokatolicka i znajdują się 3 kościoły:

• kościół pw. Ducha Świętego (Stare Miasto)
• kościół pw. św. Barbary (osiedle Wschód)
• kościół pw. św. Bartłomieja (Stare Miasto)

edytuj Edukacja

Szkoły podstawowe

• Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki
• Szkoła Podstawowa nr 2 im. Ignacego Jana Paderewskiego, ul.25-lecia PRL 4
• Szkoła Podstawowa nr 3 im. Hieronima Łaskiego, ul. Adama Mickiewicza 40

Gimnazja

• Gimnazjum nr 1 im. Tadeusza Kościuszki, ul.Wysoka 39
• Gimnazjum nr 2, ul.25-lecia PRL 4

Szkoły średnie i zawodowe

• Liceum Ogólnokształcące im. kardynała Stefana Wyszyńskiego
• Zespół Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II
  • Liceum Ekonomiczne
• Zespół Szkół im. Stanisława Staszica
  • Zasadnicza Szkoła Zawodowa
  • Technikum Mechaniczne
  • Liceum Zawodowe
  • Liceum Ogólnokształcące

Uczelnie wyższe

• Akademia Świętokrzyska im. Jana Kochanowskiego w Kielcach, Wydział Zarządzania i Administracji, Ośrodek Kształcenia w Staszowie – obecnie nie działa
• Filia Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

edytuj Urzędy i instytucje

edytuj Urzędy

• Urząd Miasta i Gminy, ul. Opatowska 31
• Starostwo Powiatowe, ul. Świerczewskiego 7
• Urząd Skarbowy, ul. Oględowska 12
• Powiatowy Urząd Pracy, ul. Szkolna 4

edytuj Instytucje

• Ośrodek Pomocy Społecznej, ul. Wschodnia 13
• Sąd Rejonowy, ul. Kościuszki 4
• Prokuratura Rejonowa, ul. Wschodnia 13
• Komenda Powiatowa Policji, ul. 11 Listopada 1
• Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza Państwowej Straży Pożarnej, ul. Parkowa 6
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ul. Długa 10
• Wojewódzki Zakład Weterynarii, ul. Wojska Polskiego 1
• Terenowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna, ul. Szpitalna 37
• Nadleśnictwo, ul. Oględowska 4
• Rejon Energetyczny Staszów, ul. Krakowska 44
• Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, ul. Wojska Polskiego 3

edytuj Banki

• Bank PeKaO SA, ul. Mickiewicza 2
• Bank PKO BP, ul. Kolejowa 3
• Bank Spółdzielczy, ul. Kościelna 2
• Bank Gospodarki Żywnościowej ul. Rynek
• Bank BGŻ, ul. Rynek

edytuj Kultura

Ze Staszowem przejściowo związani byli Stefan Żeromski, Hugo Kołłątaj, Wincenty Witos. Proboszczem był niegdyś Jan Brożek, profesor Akademii Krakowskiej.

Placówki kultury:

• Biblioteka Pedagogiczna
• Biblioteka Publiczna z czytelnią
• Klub osiedlowy "Iskierka", ul.Jana Pawła II
• Muzeum Ziemi Staszowskiej, ul.Jana Pawła II
• Społeczne Ognisko Muzyczne
• Staszowski Ośrodek Kultury, ul. Parkowa 6
• Staszowskie Towarzystwo Kulturalne

Do 2006 r. działało również kino "Syrena".

Życie kulturalne miasta i okolic skupia się głównie wokół Staszowskiego Ośrodka Kultury, powołanego w lutym 1967 r. pod nazwą Powiatowy Dom Kultury, potem przemianowano go na Rejonowy Ośrodek Kultury, by w końcu nadać mu obecną nazwę. Przy SOK funkcjonował znany w całym kraju Klub Fantastyki "GEA" założony w 1984 roku. W latach 1980–2000 działał również Klub Esperanto. Jego założyciel A. Sochacki organizował corocznie, wraz z SOK, Esperanckie Dni Staszowa, które przyciągały gości z całego świata, m.in. z USA, Niemiec, Brazylii, Kanady i Włoch.

Przy Staszowskim Ośrodku Kultury działa m.in. sekcja Chorągiew Rycerstwa Ziemi Staszowskiej (od 2000 r.). W skład Chorągwi wchodzi drużyna walk pieszych, Bractwo Trynitarzy, drużyna artylerii, zespół werblistów i zespół tańca dawnego "Flores Terrae Stassowiensis". Rycerze corocznie uczestniczą w inscenizacji bitwy pod Grunwaldem reprezentując wraz z innymi bractwami województwo świętokrzyskie.

W maju 1981 roku z inicjatywy dr med. Macieja Zarębskiego założone zostało Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, które przyczyniło się do powstania Muzeum Ziemi Staszowskiej i serii wydawniczej Biblioteka Staszowska. Seria ta objęła publikacją wiele tytułów związanych z historią, życiem kulturalnym miasta i twórczością jego mieszkańców. Publikowano m.in. poezje Wiesława Kota, wspomnienia z czasów wojny i nie tylko Adama Bienia, utwory Jana Lechickiego.

Muzeum Ziemi Staszowskiej posiada szereg stałych ekspozycji: malarstwo i rzeźba twórców staszowskich, geologia ziemi staszowskiej, rzemiosło staszowskie, dział numizmatyczny, "Jędrusie" na ziemi staszowskiej, Judaica staszowskie, starodruki.

edytuj Przyroda, turystyka i sport

Przez miasto przechodzi zielony szlak turystyczny z Chańczy do Pielaszowa.

Otaczające miasto lasy iglaste i mieszane można przemierzać na rowerach lub wędrować w sezonie w poszukiwaniu grzybów. Przeważają bory sosnowe z domieszką buków, brzóz i grabuów, w mniejszych ilościach jodły, świerków, osik i dębów. W okolicznych lasach rośnie kilka gatunków rzadkich roślin, m.in.: bagno zwyczajne, widłak goździsty, wawrzynek wilczełyko. Żyją w nich dziki, kuny, sarny, jelenie, lisy i zające. Czasem można spotkać łosie. Na okolicznych polach łatwo można natknąć się na dzikie króliki, kuropatwy lub bażanty.

Zaledwie kilka kilometrów od Staszowa znajduje się kompleks połączonych ze sobą jeziorek leśnych, główne Jezioro Golejowskie (Golejów, kierunek na Tarnobrzeg) z bazą wypoczynkową w postaci otwartych basenów, wypożyczalni sprzętu wodnego i punktów gastronomicznych. Kilkadziesiąt jeziorek z całej okolicy ma łączną powierzchnię 65 ha.

Przez Staszów i jego okolice przepływa kilka rzek i kilkanaście strumieni. Najdłuższa jest rzeka Czarna Staszowska (57 km), inne to Kacanka i Desta. Ze względu na częste zagrożenia powodzią, koryto rzeki Czarnej jest regulowane w obrębie miasta. Na północ od Staszowa, gdzie rzeka płynie naturalnym korytem, od 2003 roku coraz częściej goszczą bobry. Na obydwu brzegach rzeki widoczne są ślady ich bytności – ścięte i nadgryzione pędy, z których budują żeremie i grube drzewa zwalone w nurt rzeki.

Baza noclegowa

• Hotel "Siarkopol" (dawniej "Gwarek")(*** 25 miejsc)
• Hotelik, ul. Wschodnia 13 (12 miejsc)
• Ośrodek Wypoczynkowy "Lotnik" w Golejowie (działa od 1968 r., 154 miejsca)
• Ośrodek Wypoczynkowy "Wilga" w Golejowie (domki campingowe, 100 miejsc)

Restauracje

• Bar-Pizzeria "Korab", ul. Krakowska, nad rzeką Czarną
• Bar "Spoko", ul. Kilińskiego
• Restauracja "Pod Zegarem", Rynek Ratusz
• Restauracja "Perła", Golejów
• Restauracja "Lord", ul. Oględowska
• Zajazd "Karczma Świętokrzyska", Golejów
• Pizzeria "Lucullus", ul. Legionów Polskich
• Pizzeria "Kaktus", Osiedle Wschód

Rekreacja

• Klub Sportowy Pogoń Staszów
• Klub Piłki Ręcznej OSiR Staszów
• Klub Strzelecki Niedźwiadek
• Koło Łowieckie
• Polski Związek Wędkarski Koło nr 7
• Klub Karate Kyokushin
• Stadion sportowy (2 boiska z murawą do piłki nożnej, boisko do piłki siatkowej)

edytuj Zabytki

Miasto doznało w swej historii wielu zniszczeń, zarówno na skutek pożarów jak i walk prowadzonych podczas licznych wojen. Do czasów obecnych zachowały się:

• Kościół parafialny św. Bartłomieja. Drewniany kościół został spalony przez Tatarów w 1241 roku. Na jego miejsce w roku 1342 wybudowano murowany, przebudowany w stylu gotyckim w XVII wieku.
• Kaplica Matki Boskiej Różańcowej (przy kościele św. Bartłomieja) – zabytek I klasy, ufundowana przez Tęczyńskich w 1613 r.
• Dzwonnica i plebania (przy kościele św. Bartłomieja) z 1825 r.
• Zabytkowy Rynek będący centrum starego miasta o układzie szachownicowym, na środku rynku stoi ratusz w stylu klasycystycznym z wieżyczką zegarową, wybudowany w 1783 r., tzw. kramice. Pierwotnie mieściły się w nim władze miasta i prowadzony był handel.
• Kamienice wokół Rynku z XVIII w. z charakterystycznymi arkadowymi bramami.
• Parterowe domy z początku XIX w. wzdłuż ulic Kościelnej, Wschodniej, Krakowskiej i Parkowej.
• Kapliczka z 1848 r. przy ulicy Opatowskiej, wzniesiona na dawnym kurhanie.
• Dworek Myśliwski z końca XIX w. przy ulicy Krakowskiej. Dworek stanowił całość razem z obecnym parkiem miejskim, w centrum parku znajdowała się altana. Altana przez dziesięciolecia niszczała nieużywana, odremontowana została dopiero w latach 90. i przeznaczona na kawiarnię. Po upływie kilku lat kawiarnię zamknięto, budowla znowu stoi pusta.

Warte zobaczenia są także odbywające się w każdy poniedziałek tradycyjne jarmarki, na których można kupić prawie wszystko, w tym płody rolne sprzedawane przez okolicznych rolników i produkty miejscowych rzemieślników.

edytuj Rzemiosło i przemysł

Na terenie Staszowa i okolic nie było ciężkiego przemysłu. Staszów był głównie ośrodkiem wymiany handlowej (targi i jarmarki) i siedzibą rzemiosła (m.in. tkactwo, szewstwo, krawiectwo, garncarstwo). Już w 1555 roku założony został cech tkacki, co było pierwszym przywilejem rzemieślników staszowskich. W 1621 roku zatwierdzone zostały statuty cechów kuśnierzy, krawców i czapników. Od 1635 roku przywilej posiadał cech kowali, strycharzy, rymarzy, powroźników, kotlarzy, mieczników, złotników, siodlarzy i błoniarzy. W 1648 r. nadany został przywilej dla cechu sukienników, w 1655 r. dla cechu szewców zaś w 1670 dla garncarzy.

Druga połowa XVIII wieku to czas rozwoju sukiennictwa. Manufaktura sukiennicza liczyła w tym okresie kilkadziesiąt warsztatów, produkowano kilka gatunków sukna w oparciu o wełnę sprowadzaną z południa kraju (pod koniec wieku manufakturę zamknięto). W tym czasie założona została szabelnia wytwarzająca tzw. staszówki, szable sławne w całej Polsce. Garncarstwo zasłynęło wówczas produkcją fajek, tzw. stambułek eksportowanych głównie na rynki wschodnie. Otworzono również hamernię miedzi przetwarzającą węgierski surowiec na blachę i kotły. Hamernia przetrwała aż do roku 1870. W kolejnych latach krąg rzemieślników poszerzyli zegarmistrzowie, ślusarze, piekarze, rzeźnicy, młynarze, stolarze, bednarze, zdunowie i szklarze.

W wyniku rozbiorów Polski Staszów został odcięty od południowych obszarów kraju i podupadł gospodarczo. Na początku XIX w. pozostało już tylko kilka warsztatów sukienniczych, szabelnia była zamknięta. Dopiero na przełomie XIX i XX wieku nastąpiło niewielkie ożywienie gospodarcze miasta. Założono dwie fabryki sody, fabrykę papieru, browar i dwa wodne młyny. Oddano do użytku staszowską drukarnię. Ponownie znaczenia nabrali staszowscy rzemieślnicy, szczególnie rzeźnicy i szewcy. W 1937 roku utworzono Spółdzielnię Szewców i Cholewkarzy "Lech".

Okres po II wojnie światowej to czas stagnacji, do czego również przyczyniła się likwidacja prywatnego handlu. Dopiero lata 60. XX wieku wniosły ożywienie gospodarcze, działały wówczas:

• Cech Rzemiosł Różnych, sięgający tradycją XVII w.
• Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska (przejęta w latach 90. XX w. przez Okręgową Spółdzielnię Mleczarską Bidziny)
• Spółdzielnia Szewców i Cholewkarzy "Zryw"
• Spółdzielnia Pracy "Wumet" wyrabiająca produkty metalowe (zamknięta w 1989 r.)
• Spółdzielnia Inwalidów "Jedność", produkująca części motoryzacyjne i wyroby metalowe, ozdoby choinkowe, znicze nagrobkowe, okucia budowlane, regały (zamknięta w 2000 r.).
• Kopalnia Siarki w Grzybowie, w latach 80. XX w. odbiorcami siarki było 18 krajów z całego świata, dwusiarczek węgla kupowało 14 krajów europejskich (przekształcona w latach 80. XX w. w Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki "Siarkopol" w Grzybowie, oddział w Grzybowie produkuje dwusiarczek węgla, oddział w pobliżu Osieka eksploatuje nowe złoża siarki).
• Spółdzielnia Remontowo-Budowlana "Budomont" (zamknięta w 2003 r.)

W latach późniejszych powstały:

• Oddział PKS (1970, Państwowa Komunikacja Samochodowa)
• Zakład Przemysłu Odzieżowego "Modar"
• Zakład Przemysłu Odzieżowego "Vistula" (obecnie "Vestio")
• Zakład Przemysłu Skórzanego "Asco" (zamknięte na początku lat 90. XX w.)
• Zakład produkcyjno-usługowy "Wytwarzanie parkietów"
• Huta Szkła z siedzibą w Staszowie i Grzybowie
• Akwen 3 Przetwórstwo Ryb

Staszowska Izba Gospodarcza, skupiająca przedsiębiorców z powiatu staszowskiego, przyznaje co roku wyróżnienia firmom wnoszącym szczególny wkład w rozwój gospodarczy ziemi staszowskiej w postaci statuetek, tzw. Stambułek Staszowskich.

W mieście znajduje się węzeł kolejowy linii normalnotorowych (Kielce – elektrownia w Połańcu, Staszów-Ćmielów obsługuje kopalnię siarki w Osieku) oraz szerokotorowej (Linia Hutniczo-Siarkowa). Przez miasto przebiegała również linia kolejki wąskotorowej.

edytuj Panorama miasta

edytuj Kalendarium historyczne

• 1241 – pierwsze wzmianki o Staszowie, dotyczyły najazdu Tatarów na Polskę, kiedy spalona została wieś Staszów i znajdujący się w niej drewniany kościół parafialny.
• 1345 – wybudowanie i konsekracja murowanego kościoła św. Bartłomieja ufundowanego przez wdowę po wojewodzie łęczyckim.
• ok. 1440 – wieś Staszów opisana i wymieniana wielokrotnie w dziele "Liber Beneficiorum Dioecesis Cracoviensis" Jana Długosza.
• 11 kwietnia 1525 – uzyskanie przywileju przez Hieronima Łaskiego na odbywanie jarmarków w mieście Staszowie 3 razy w roku. Łaskiego uważa się za założyciela miasta, które powstało na wzór miast zakładanych na prawie magdeburskim z zaplanowanym rynkiem, ratuszem pośrodku i prostopadle odchodzącymi ulicami.
• 1526 styczeń – ustanowienie cotygodniowych targów w czwartki.
• 1555 – założenie cechu tkackiego.
• ok. 1580 – założenie zboru braci polskich, błędnie uważanych za arian.
• początek XVII w. – Staszów stał się własnością Tęczyńskich.
• 1621 – zatwierdzenie przez Jana Tęczyńskiego cechu kuśnierzy, krawców, czapników.
• 1625 – założenie przez Katarzynę Tęczyńską szkoły przy kościele, która funkcjonowała do XIX w. Ufundowanie kaplicy Matki Bożej Różańcowej przy kościele św. Bartłomieja.
• ok. 1641 – Staszów stał się własnością Opalińskich.
• 1656 – Staszów, Połaniec i okoliczne wsie dotknęła epidemia cholery.
• II poł XVII w. – założenie szabelni wytwarzającej słynne szable "staszówki" używane m.in. przez wojska Jana Sobieskiego pod Wiedniem.
• 1695 – konsekracja kościoła św. Ducha na miejscu zboru skazanych na banicję braci polskich.
• 1705 – kolejna epidemia cholery w Staszowie.
• 1709 – zniszczenie miasta przez wojska szwedzkie, Staszów był wówczas własnością Elżbiety Sieniawskiej z Lubomirskich.
• 1718 – rozpoczęcie budowy ratusza (kramnic).
• 2 maja 1718 – zezwolenie Żydom przez Elżbietę Sieniawską na osiedlenie się w Staszowie i wybudowanie bożnicy.
• 1731 – Staszów stał się własnością Czartoryskich.
• 1732–1738 – August Czartoryski skończył budowę ratusza z wieżą zegarową, w którym siedzibę miały władze miasta i znajdowały się pomieszczenia handlowe. Wybrukowano także rynek i główne ulice miasta.
• 1751–1757 – wybudowano 27 murowanych kamienic wokół rynku.
• 1766 – założenie pierwszej manufaktury sukienniczej.
• 7 maja 1794 – potyczka wojsk powstańczych z Rosjanami pod Staszowem w czasie ogłaszania przez Tadeusza Kościuszkę uniwersału pod Połańcem.
• 1795 – na skutek trzeciego rozbioru Polski Staszów trafił do zaboru austriackiego – Galicji Zachodniej.
• 1809 – w wyniku wojny z Austrią miasto znalazło się w granicach Księstwa Warszawskiego i po raz pierwszy zostało miastem powiatowym w departamencie radomskim.
• początek XIX w. – wybudowanie cerkwi przy ulicy Krakowskiej w stylu neobizantyjskim.
• 1815–1841 – Staszów został miastem powiatowym w województwie sandomierskim.
• 1821 – rozpoczęcie produkcji glinianych fajek, tzw. "stambułek".
• 12 kwietnia 1823 – Staszów stał się własnością Artura Potockiego, wnuka Elżbiety Lubomirskiej.
• 1831 – organizowanie polskich sił zbrojnych w czasie powstania listopadowego, formowanie Legii Nadwiślańskiej.
• 1831 – epidemia cholery w Staszowie.
• 1832 – właścicielem miasta został Adam Potocki.
• 1842 – otwarcie szkoły elementarnej dla dziewcząt.
• 1848 – właściciel miasta hr. Adam Potocki zniósł pańszczyznę i oczynszował włościan.
• 1851 – otworzony został szpital św. Adama z kilkudziesięcioma łóżkami, do którego w 1899 roku sprowadzono siostry szarytki.
• 1863 - bitwa pod Staszowem, powstańcy pokonują Rosjan.
• 1866 – założenie parku miejskiego wzdłuż brzegu rzeki Czarnej.
• 28 października 1866 – na mocy carskiego dekretu o uwłaszczaniu miast Staszów przestał być prywatną własnością.
• koniec XIX w. – zlokalizowano w mieście mały garnizon wojskowy złożony z 800 żołnierzy rosyjskich.
• 1893 – epidemia cholery w Staszowie.
• 1899 – oddano do użytku browar, dwa młyny wodne, fabrykę papieru i dwie fabryki sody.
• 1902 – założenie Ochotniczej Straży Pożarnej.
• 1908 – wybudowanie cerkwi przy ulicy Krakowskiej (obecnie znajduje się tam budynek kina "Syrena" i kawiarnia).
• 1918 – założenie Gimnazjum Koedukacyjnego, funkcjonują wówczas także dwie szkoły powszechne, męska i żeńska.
• 1919 – pierwszy raz po odzyskaniu niepodległości wybrano Radę Miejską.
• 1930 – założenie teatru amatorskiego "Fredreum" przez J. Raźnego; liczba mieszkańców przekroczyła 10000 (55% ludność żydowska).
• 1939–1944 – gwałtowny spadek liczby mieszkańców spowodowany wymordowaniem ludności żydowskiej, stanowiącej przed II wojną światową ok. 60% ludności miasta. W czasie wojny działały w okolicach oddziały partyzanckie "Jędrusiów", AK, BCh.
• 1942 – Zagłada gminy żydowskiej. Z blisko 5000 Żydów – 1000 zginęło podczas marszu, pozostali – w obozie.
• sierpień 1944 – wyzwolenie Staszowa, ustalenie linii frontu w okolicach Staszowa, w bombardowaniu lotniczym zniszczeniu uległo 80% zabudowy miasta, w tym zabytkowy kościół św. Ducha.
• styczeń 1945 – wyzwolenie ziemi staszowskiej podczas ofensywy styczniowej Armii Radzieckiej.
• listopad 1946 – elektryfikacja Staszowa.
• 1954 – Staszów ponownie zostaje miastem powiatowym.
• 1970 – rozwój miasta związany z odkryciem złóż siarki w Grzybowie k. Staszowa.
• 1971 – budowa elektrowni w Połańcu wpłynęła stymulująco na rozwój miasta.
• 1975 – zmiana podziału administracyjnego, w wyniku którego Staszów jako miasto i gmina przeszedł do województwa tarnobrzeskiego.
• listopad 1980 – powołanie Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej "Ziemia Staszowska" NSZZ "Solidarność" pod przewodnictwem Józefa Małobęckiego – koordynująca działania Komisji Zakładowych NSZZ "Solidarność" na terenie miasta i okolic.
• 13 grudzień 1981 – w dniu ogłoszenia stanu wojennego aresztowani zostali staszowscy działacze NSZZ "Solidarność": Józef Małobęcki, Andrzej Ptak, Bolesław Kozłowski, Zygmunt Bratkowski.
• 1 stycznia 1999 – nowy podział administracyjny kraju, w wyniku którego Staszów stał się miastem powiatowym, należącym do województwa świętokrzyskiego.

edytuj Bibliografia

• Almanach Staszowski. T. I. Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1982. 
• Almanach Staszowski. T. II. Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1987. 
• Jan A. Borzęcki, Józef Myjak: Życiorysy rzek "Czarna". Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1988, seria: Biblioteka Staszowska, zeszyt 12. 
• Ziemia Staszowska, kwartalnik społeczno-kulturalny. Nr 1 (1989). Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne. 
• Maciej Zarębski: Spacerkiem po Ziemi Staszowskiej. Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1990, seria: Biblioteka Staszowska, zeszyt 18. 
• Od "Przyczółka" do "Pogoni". Staszów: KS "Pogoń", 1995. 
• Jerzy Fijałkowski, Maciej A. Zarębski: Sekrety Zamków i Pałaców Ziemi Staszowskiej. Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1997, seria: Biblioteka Staszowska, zeszyt 81. 

Przypisy

edytuj Zobacz też

• Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy w Staszowie
• Pogoń Staszów
• Rzeka Czarna Staszowska

edytuj Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona internetowa Staszowa
• Mapy: Autopilot • Google Maps • Szukacz • Targeo • Zumi

• Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi