Współrzędne: 28°32'23" N 33°58'24" E
| Góra Synaj | |
 Szczyt Góry Synaj (zdj. Tamerlan) |
|
| Państwo |  Egipt |
| Wysokość | 2285 m n.p.m. |
  Góra Synaj
|
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Góra Synaj (arab. Jabal Mūsá hebr. הר סיני ), Góra Mojżesza – góra w Egipcie, w południowej części Półwyspu Synaj, w muhafazie Południowy Synaj. Wysokość 2.285 m n.p.m.
Tradycyjnie utożsamiana z biblijną górą Horeb, gdzie, według Starego Testamentu, Bóg przekazał Mojżeszowi kamienne tablice z dziesięciorgiem przykazań i zawarł przymierze z narodem izraelskim.
edytuj Geografia
Góra ma wysokość 2.285 m n.p.m.. Znajduje się w pobliżu Góry Świętej Katarzyny, najwyższej na półwyspie Synaj (2.637 m n.p.m.). Otoczona jest ze wszystkich stron szczytami o tej samej budowie geologicznej.
edytuj Znaczenie religijne
W pobliżu góry Synaj (Horebu) Mojżeszowi ukazał się anioł Jahwe w płonącym krzewie i polecił mu wyprowadzić Izraelitów niewolonych w Egipcie (Wj 3:1-10; Dz 7:30). Prawdopodobnie mniej więcej rok później do góry tej przybył wyzwolony już naród (Wj 19:2), obozował na równinie Wadi er-Raha u podnóża góry. Mojżesz wszedł wówczas na szczyt. Ponieważ już przy płonącym krzewie usłyszał: "oddacie cześć Bogu na tej górze", zapewne spodziewał się kolejnych wskazówek od Jahwe (Wj 3:12; 19:3). Po stuleciach do "Bożej góry Horeb", czyli Synaju — przybył prorok Eliasz, uciekając przed królową Izebel (1Kl 19:8).
Zgodnie z lokalną tradycją beduińską, to na Górze Synaj Bóg dał swoje prawa Izraelowi. Jednakże wczesnochrześcijańska tradycja lokalizowała to wydarzenie na pobliskiej Górze Sirbal. To u jej podnóża w IV w. powstał klasztor świętej Katarzyny, który w VI w. przeniesiono pod Górę Świętej Katarzyny. Oparto się bowiem o informacje przekazane przez Józefa Flawiusza, jakoby Góra Świętej Katarzyny była najwyższym szczytem na Synaju. Chrześcijanie zaczęli identyfikować biblijną Górę Horeb z Górą Synaj (Jabal Mūsá) dopiero począwszy od XV wieku.
Inni współcześni bibliści nie wierzą, iż Izraelici mogli przejść przez Synaj w linii prostej. Są raczej skłonni przyjąć południową, dłuższą trasę. Wschodnia zatoka Morza Czerwonego, według ich dywagacji, musiała zostać przebyta łodziami lub też karawany przeszły przez wodę po piaszczystych łachachpotrzebne źródło. Badacze ci, przede wszystkim protestanccy, chcą szukać Góry Horeb w innym miejscu.
edytuj Szlaki na szczyt
Isnieją dwa szlaki turystyczne:
- Dłuższy, łatwiejszy szlak, którym zdecydowana większość turystów wchodzi na szczyt, prowadzi krętą tzw. wielbłądzią ścieżką lub Ścieżką Paschy (Sikkat al-Basza), zaczynającą się około 50 m za murami klasztoru; trasę można pokonać w ciągu 2-3 godzin (2/3 trasy również na wielbłądzie). Za rozpadliną pod samym szczytem łączy się z drugą trasą, z tego miejsca pozostaje 750 stopni do szczytu.
- Krótsza (trudniejsza przy wychodzeniu, dlatego większość turystów nią schodzi) to Sikkat Sajidna Musa (Ścieżka Pana Naszego Mojżesza lub Schody Pokutne). Składa się z 3.750 stopni, jak głosi legenda, wykutymi w skale w VI w. przez mnicha jako pokutę za zbrodnię, której miał się dopuścić. W ciągu 1,5 godziny można zejść nimi do klasztoru. Szlak biegnie przez nieckę z 500-letnim (inne źródła mówią 1000-letnim) cyprysem, jest to małe zagłębienie w połowie ponad trójkilometrowej grani Synaju. Nazywana jest Równiną Cyprysów (inne nazwy to Kotlina Eliasza; Basen Eliasza; Płaskowyż Eliasza lub Amfiteatr Siedemdziesięciu Mędrców), w której zatrzymują się pielgrzymi, jest tu również stara studnia, z której Beduini czerpią wodę. Znajduje się tam Brama Eliasza, a 450 stopni niżej Brama Wiary, pod którą w XIX w. pielgrzymi błagali o darowanie im grzechów, zanim przepuszczono ich dalej. Według tradycji w tym miejscu prorok Eliasz usłyszał głos Boga Jahwe (1Kl 19:9-18) i ukrywał się w pobliskiej grocie przed królową Izebel. Jedna z kapliczek poświęcona jest temu prorokowi, druga natomiast innemu prorokowi, Elizeuszowi. Miejsce kojarzone jest również z osobami towarzyszącym Mojżeszowi w wejściu na górę, gdzie mieli pozostać i czekać na niego, gdy zejdzie ze szczytu. Zejście tym szlakiem wiedzie przez miejsca o interesującym krajobrazie oraz widokami na klasztor św. Katarzyny, przy którym kończy się trasa.
Co roku przez szczyt przewija się prawie 100 000 osób. Najwięcej nocno-poranne wspinaczki na Górę Synaj, organizują biura turystyczne w oddalonym o ok. 100 km kurorcie Szarm el-Szejk. W pobliskim klasztorze św. Katarzyny - u stóp góry, można przenocować w tzw. Domu Gościnym, prowadzonym przez mnichów, oraz pożywić się w niewielkim punkcie gastronomicznym. Buduini z drużyny piłkarskiej pobliskiej Świętej Katarzyny, w ramach treningu dwa razy dziennie wbiegają na górę Synaj.
| Poprzednie obozowisko: Refidim |
Wyjście Izraelitów z Egiptu Lista obozowisk Izraelitów |
Następne obozowisko: Tabera |