Urząd Municypalny - organ wykonawczy administracji istniejący w Polsce w latach 1807-1842. Urząd ten dotyczył samorządu miejskiego i powołany został przez Komisję Rządzącą Księstwa Warszawskiego, 29 września 1842 roku na mocy carskiego zarządzenia przemianowany w Królestwie Kongresowym na magistrat.
Urząd ten powstały w dobie Księstwa Warszawskiego został zreorganizowany po powstaniu Królestwa Kongresowego, 10 lutego 1816 roku został podporządkowany Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji.
Urząd Municypalny składał się z prezydenta (mianowany przez króla lub z jego upoważnienia przez namiestnika na wniosek Komisji) oraz czterech ławników. Składał się z 4 wydziałów:
- policji,
- administracji wewnętrznej, instytutów i rzeczy pokrewnych,
- skarbowego i kas miejskich,
- wojskowego.
Urząd podejmował decyzje dotyczące spraw administracji i skarbu, do jego zadań zaliczała się opieka nad funduszami miasta, instytutów, ustalanie budżetu miasta, ustalanie podatków itp. W skład Rady Municypalnej wchodził prezydent, wiceprezydent, radni i ławnicy.
edytuj Źródła
- Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.